Γεράσιμος, Μητροπολίτης τῆς Ἁγιωτάτης Μητροπόλεως Πέτρας καί Χερρονήσου, παντί τῷ πληρώματι τῆς Ἐκκλησίας χάριν, εἰρήνην καί ἔλεος παρά τοῦ ἐν Βηθλεέμ τεχθέντος Σωτῆρος Χριστοῦ
Ἀγαπητοί ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ,
Μᾶς ἀξιώνει ἡ Χάρις τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ νά ἑορτάσουμε πάλι τήν κατά σάρκα Γέννηση τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ «τήν Μητρόπολιν ὅλων τῶν ἑορτῶν», κατά τόν Ἱερόν Χρυσόστομον, ἀφοῦ ἀπό αὐτήν προῆλθαν ὅλες οἱ ἄλλες ἑορτές· καὶ νὰ ὑμνήσουμε θεοπρεπῶς «τὸν κλίναντα οὐρανοὺς καὶ καταβάντα» Δεσπότην καὶ Κύριον.
Ἑορτάζομε καί πάλι τήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, πού σημαίνει τήν ἀναγέννηση τοῦ παλαιοῦ κόσμου, τήν ὑπέρβαση τοῦ βασανιστικοῦ χρόνου, τήν δέσμευση τοῦ ἀρχαίου ἐχθροῦ, τήν ἀπαλλαγή ἐκ τῆς φθορᾶς καὶ ἀνακαίνιση τῆς κτίσεως καί, κυρίως, τήν θέωση τοῦ ἀνθρώπου, γιά χάρη τοῦ ὁποίου ὁ Θεός καταδέχεται καὶ λαμβάνει «δούλου μορφήν», γενόμενος ἄνθρωπος.
Ἡ λέξη «Χριστούγεννα» δηλώνει τήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ ὡς ἀνθρώπου ἀπό τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, γιατί ὁ Χριστός ὡς Θεός γεννήθηκε «πρό πάντων τῶν αἰώνων» ἀπό τόν Θεό Πατέρα καί ὡς ἄνθρωπος ἐν χρόνῳ ἀπό τήν Παναγία Μητέρα Του. Ἔτσι ὁ Χριστός δέν εἶναι μόνο Θεός οὔτε μόνο ἄνθρωπος. Εἶναι Θεάνθρωπος, δηλαδή τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος καὶ ὡς Θεάνθρωπος προκαλεῖ τὸν ἄνθρωπο νὰ γίνῃ ὅ,τι Αὐτὸς εἶναι. Ἡ Γέννηση τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ ἀποτελεῖ τήν μεγαλύτερη πρόκληση μέσα στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος· ἀποτελεῖ, ὅπως μᾶς λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, τό «μόνον καινόν ὑπό τόν ἥλιον», γιατί πρόκειται γιά τήν ἕνωση κτιστοῦ καί ἀκτίστου, θνητοῦ καί ἀθανάτου.
Μετά τή δημιουργία τοῦ κόσμου τά πάντα εἶναι ἐπαναλαμβανόμενα. Τό μόνο καινούριο «καὶ ἄτρεπτον» εἶναι ἡ Γέννηση τοῦ Θεανθρώπου, ἀφοῦ Αὐτός πού εἶναι ἄκτιστος Λόγος, προσλαμβάνει τό κτιστόν. Αὐτός, πού εἶναι Υἱός τοῦ Θεοῦ, γίνεται καί υἱός τοῦ ἀνθρώπου, γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, ἀποδεικνύοντας ἔτσι τήν ἄπειρη ἀγάπη Του πρός τόν ἄνθρωπο καί τήν μοναδική ἀξία πού ἔχει ὁ κάθε ἄνθρωπος ξεχωριστά. Ἡ ἐπανάληψη τῆς ἑορτῆς τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ ἔρχεται κάθε χρόνο τὸ ἴδιο λειτουργώντας το μυστήριο τῆς ζωῆς καὶ τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου και ὁλοκλήρου τῆς Κτίσεως.
Μέ τή Γέννηση τοῦ Χριστοῦ ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ δέν γίνεται ἄνθρωπος γιά νά δημιουργήσει καὶ νὰ προσθέσει μία νέα θρησκεία στίς ἤδη ὑπάρχουσες, ἀλλά γιά νά δημιουργήσει τήν Ἐκκλησία καὶ νά δώσει μία νέα προοπτική στόν ἄνθρωπο, προοπτική ἀναγεννήσεως καί σωτηρίας. Ἔρχεται νά διδάξει ἔμπρακτα τήν ἀγάπη, «τήν ἰσότητα καί καταλλαγή μεταξύ τῶν ἀνθρώπων καί μεταξύ τῶν ἐθνῶν, τήν ἀξία τοῦ σώματος καί τῆς πλήρους ἑνότητός του μέ τήν ψυχή, τήν ἐξίσωση τῆς γυναίκας μέ τόν ἄνδρα, ἀγκαλιάζοντας τούς ἐμπερίστατους, τούς καταπιεσμένους καί τούς κάθε μορφῆς ἀδικημένους… καί νὰ ἀναδείξει τά ἀνθρώπινα δικαιώματα αἰῶνες πρίν αὐτά ἀνακαλυφθοῦν ἀπό τούς Διεθνεῖς Ὀργανισμούς».
Μέ τήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ ἀνατέλλει στόν κόσμο τό Φῶς τῆς γνώσεως, πού ὁδηγεῖ στήν ὁδό τῆς ἀλήθειας καί τῆς ζωῆς. Καί τό Φῶς τῆς γνώσεως αὐτῆς θεραπεύει τόν ἄνθρωπο, ἐλευθερώνει τίς δυνάμεις τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος ἀπό τίς φθοροποιές ἐπιδράσεις τῶν παθῶν καί τόν καθιστᾶ γνήσιο μέλος τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ καὶ ἄξιο τέκνο τῆς Ἐκκλησίας. Μέσα σ’ αυτὴν καλλιεργοῦνται οἱ δεσμοί ἀγάπης μεταξύ τῶν μελῶν, ἀναπτύσσεται ἡ φιλανθρωπία καί ἡ συναλληλία καί ἀποκαθίστανται οἱ ἀγαπητικές σχέσεις μεταξύ τῶν ἀνθρώπων καί ὁλοκλήρου τῆς κτίσεως, χωρίς ψευδαισθήσεις σωτηρίας, φανατισμούς καί ἀντιπαλότητες.
Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ σήμερα, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, μᾶς καλεῖ στούς ὀρθόδοξους Ναούς. Νωρίς ἀπό τίς πρῶτες πρωινές ὧρες, ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ παράδοσή μας. Κι ἐκεῖ, μαζί μέ ὅλους τούς ἀδελφούς, «ἐν ἐνὶ στόματι καὶ μιᾷ καρδίᾳ», νά λατρεύσουμε τόν γεννηθέντα Χριστόν καὶ νὰ δεχθοῦμε τὴν δωρεά τῆς θεώσεως. Νὰ Τὸν λατρεύσουμε, ὄχι σάν ἕναν ἀρχηγό μίας θρησκείας, ἀλλά ὡς τόν Κύριο τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς, τόν μοναδικό Θεό καί Σωτήρα, τόν θεραπευτή τῶν ψυχῶν μας, τήν κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας, πού ἁγιάζει τόν ἄνθρωπο, τόν θεραπεύει καί τόν βοηθᾶ νά νικήσει τά πάθη του καί νὰ συντρίψει τὸν ὀγκόλιθο τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ του. Ἔτσι, καίτοι βιώνουμε μέσα στόν κυκεώνα τῶν ἀνθρωποκεντρικῶν καί φανταστικῶν θρησκειῶν τὸν φανατισμό καί τό μίσος, γευόμενοι τὴν μεταμορφωτικὴ ἀλλοίωση τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως νά βιώσουμε τό Εὐαγγέλιό Του στή ζωή μας, νά αἰσθανθοῦμε τήν ἀγάπη Του, γιά νά ἀποκτήσουμε ἐμεῖς καί ὁ κόσμος ὁλόκληρος νόημα καί σκοπό.
Ἀδελφοί μου,
Ἡ ἑορτὴ τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ μᾶς χαριτώνει καὶ μᾶς γεμίζει μὲ δύναμη, χαρά καὶ ἐλπίδα. Κι ἐμεῖς δὲν ἔχομε νὰ ἀντιπροσφέρομε τίποτα, παρὰ μόνο νὰ Τόν εὐχαριστήσουμε γιά τήν ἄπειρη ἀγάπη Του. Νά Τοῦ ἐκφράσουμε τήν εὐγνωμοσύνη μας γιά τήν ἀνέκφραστη φιλανθρωπία Του νά γίνει ἄνθρωπος «δι’ ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν» καί νά ἀνταποκριθοῦμε στὴν ἀγάπη Του, ἀγαπώντας κι ἐμεῖς τοὺς συνανθρώπους μας, «ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς» (Α΄ Ἰωάν. 4.19).
Εὐλογημένα Χριστούγεννα!
Διάπυρος πρός Χριστόν Τεχθέντα εὐχέτης πάντων ὑμῶν.
Ὁ Μητροπολίτης
† Ὁ Πέτρας καί Χερρονήσου
ΓΕΡάΣΙΜΟΣ
