Ποιος θα το ‘λέγε πως η εγγονή του δημάρχου Νεαπόλεως Δημήτρη Κορωνάκη και της Κλαίρης Διαλυνά, θα θριάμβευε στο Μπροντγουαίη, θα γινόταν πρωτοσέλιδο στην France Soir (1000.000+ αντίτυπα) θα της απονεμόταν το παράσημο του ιππότη των Γραμμάτων και Τεχνών ενώπιον της Γερουσίας στο Παρίσι.
Ο Δημήτρης Κορωνάκης και η Κλαίρη Διαλυνά απόκτησαν 7 παιδιά: τον Γιώργο, την Μαρία, τον Εμμανουήλ, την Ουρανία, τον Κωνσταντίνο, τον Νικόλα και την Αριάδνη.
Ο Κωνσταντίνος Κορωνάκης θα φθάσει στην Γαλλία στις αρχές του 20ου αιώνα. Σ’ ένα παρισινό εστιατόριο θα συναντήσει ένα όμορφο κορίτσι 11 χρόνια μικρότερο του, την Σουζάνα Μπρογκάρ, την μοναχοκόρη του προέδρου των εστιατόρων του Παρισιού και ιδιοκτήτη ενός εστιατορίου 80 θέσεων στην φημισμένη rue de Rivoli. Θα την ερωτευθεί κεραυνοβόλα και για την πλησιάσει θα προσληφθεί ως μαθητευόμενος και αργότερα ως μάγειρας στο εστιατόριο που αυτή εργάζεται. Θα περιμένει 3 χρόνια μέχρι την ενηλικίωση της Σουζάνας και θα την παντρευτεί στις 26 Ιουλίου 1917. Η ένωση τους θα διαρκέσει πάνω από 50 χρόνια και θα αποκτήσουν δύο κόρες: την Ελένη (1918-1996) και την Υβόνη (1930-2023).
Οι γονείς της Σουζάνας θα καταστραφούν οικονομικά έχοντας επενδύσει στα Ρωσσικά δάνεια που δεν θα αποπληρώσει η ρωσσική επανάσταση. Ο Κωνσταντίνος και η Σουζάνα θα ζήσουν όλη την ζωή τους σ’ ένα δυάρι χωρίς καμία άνεση στο 71 Rue St Jacques.
Για να συντηρήσει την οικογένεια του, ο Κωνσταντίνος θα εργαστεί ως μάγειρας μέχρι τα εβδομήντα του. Χωρίς χρήματα αλλά με πολλή αγάπη, είναι ευτυχισμένα χρόνια για μια αγαπημένη οικογένεια της οποίας ο μοναχογιός της Υβόνης, Ζεράρ θα γίνει το πέμπτο μέλος από το 1956.
Αλλά ας γυρίσουμε λίγο πίσω. Η « Έξοδος». Οι Παριζιάνοι εγκαταλείπουν την πρωτεύουσα μπροστά στην γερμανική προέλαση. Η Υβόνη είναι μόλις 11 ετών αλλά θα θυμάται για όλη της την ζωή. Στον δρόμο Γάλλοι θα πουλούν σε άλλους Γάλλους και το ποτήρι το νερό. Η γέφυρα στον Λίγηρα θα ανατιναχθεί ακριβώς πίσω τους. Θα υποστούν τους πολυβολισμούς των εχθρικών αεροπλάνων. Η μητέρα μου θα μας διηγείται αργότερα πως έπεφταν στο χαντάκι, η μικρότερη από κάτω για να την προστατεύουν με το σώμα τους οι μεγαλύτεροι.
Μετά τον πόλεμο επιστροφή στο Παρίσι, θα φοιτήσει στο περίφημο Λύκειο θηλέων Φενελόν, στον σύλλογο αποφοίτων του οποίου θα δίνει πάντα το παρόν.
Θα εκλεγεί Μις Γρανβιλ, την πόλη όπου ο πατέρας της εργάστηκε μία καλοκαιρινή περίοδο και Μις Γοητεία το 1952 στο Παρίσι.
Μετά τη αποφοίτηση της από την Σχολή Σιμόν ο γαλλικός κινηματογράφος θα της εμπιστευθεί μικρούς ρόλους, πλάι, μεταξύ άλλων και στον πολύ Ζαν Γκαμπεν. Η συνάντηση όμως με την ομάδα των «Μπρανκινιόλ» των Ρομπέρ Ντερύ και Κολέτ Μπρεσσόν θα δώσει άλλη ώθηση στην καριέρα της.
Θα διασχίσει τον Ατλαντικό και αμέσως, στη Νέα Υόρκη, θα γνωρίσει τεράστια επιτυχία με το «La plume de ma Tante». 835 παραστάσεις από τις 11 Νοεμβρίου 1958 ως τις 17 Δεκεμβρίου 1960. Στο royale Theatre του Μπροντγουεη, και μετά Λας Βέγκας, Λος Αντζελες και Σαν Φρανσίσκο. Κέρδισε ειδικό βραβείο Τόνυ. Γίνεται γνωστή με το ψευδώνυμο Υβόν Κονστάν, ένας συνδυασμός του ονόματος της με εκείνο του πατέρα της.
Σε αντίθεση με τους άλλους ηθοποιούς του «La plume de ma tante», η Υβόνη δεν θα γυρίσει στο Παρίσι. Θα ακολουθήσουν δύο πολύ μεγάλες επιτυχίες: το «The Gay Life» 113 παραστάσεις από 18 Νοεμβρίου1961 μέχρι τις 24 Φεβρουαρίου 1962 και το «No strings» με 580 παραστάσεις στο Μπροντγουέη. Η Υβόνη θα προσκληθεί 45 φορές στο «Tonight show» του Τζονυ Κάρσον. Για πολλά χρόνια θα εμφανίζεται στο υπερωκεάνιο «France». Το 1967 θα αναλάβει πλάι στον Μορίς Σεβαλιέ τον Β’ γυναικείο ρόλο στην ταινία του Ντίσνεϋ «Monkeys Go Home». Στα γυρίσματα θα την δαγκώσει στον μηρό μια μαϊμού…
Το 2007 θα είναι μια ξεχωριστή χρονιά. Στην Γαλλία ο υπουργός πολιτισμού Ζακ Λανγκ θα της επιδώσει προσωπικώς τα διάσημα του ιππότη του τάγματος των Γραμμάτων και Τεχνών ενώπιον της Γερουσίας. Παράλληλα, θα έχει την χαρά να ξαναβρεί το κοινό του Μπροντγουέη με την παράσταση «Follies». Από το 2008 έως το 2019 η Υβόνη θα ανέβει μόνη στην σκηνή του Metropolitan Room» στη Νέα Υόρκη και θα αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές.
Όσον αφορά την ιδιωτική της ζωή, η Υβόνη θα παντρευτεί τον Yanik Pinget, μηχανικό απόφοιτο της περίφημης Ecole Polytechnique του Παρισιού που έμενε ακριβώς απέναντι από το πατρικό της στην Rue St Jacques. Από την ένωση αυτή θα γεννηθεί ο γιός της Ζεράρ το 1955. Αργότερα θα παντρευτεί τον πρωτοπόρο της ηλεκτρονικής μουσικής «Gershon Kingsley», συνθέτη μεταξύ άλλων και των «Popcorn» και «Crazy Frog». Τέλος θα παντρευτεί τον άντρα της ζωής της Myron Lanin, απόφοιτο του Yale του «πανεπιστημίου των προέδρων των ΗΠΑ». Ο M. Lanin είναι παραγωγός θεαμάτων για πολύ μεγάλες επιχειρήσεις. Είναι ιδιαίτερα αυστηρός, θα είναι πάντα πλάι της και θα την προστατεύει. Και αυτός θα σημαδευτεί από τον ΒΒΠ αφού θα υπηρετήσει ως πλήρωμα βομβαρδιστικών στο μέτωπο της Ιαπωνίας. Ο θάνατός του το 2014, θα την αφήσει πολύ μόνη στη Νέα Υόρκη. Θα πάρει τότε την απόφαση να γυρίσει πια στην Γαλλία. Κοντά στους δικούς της, τον γιό της, τα 5 εγγόνια και τα 4 δισέγγονα της.
Στις 11 Δεκεμβρίου μια άτσαλη πτώση θα είναι η αιτία να στερηθεί το αγαπημένο της Παρίσι και το διαμέρισμά της στην Rue de l’Abbe Gregoire. Ο γιος της Ζεράρ θα την δεχθεί στην αγκαλιά του, στην Βρετάνη. Επιτέλους η μαμά γύρισε σπίτι!…
Δύο χρόνια, δύο μήνες και εξ ημέρες οικογενειακής ευτυχίας πλαισιωμένη συνεχώς από ειδικούς βοηθούς και τριγυρισμένη από αγάπη. Πόσες και πόσες συζητήσεις δεν είχαν ο Ζεράρ και η Υβόνη αυτούς τους εικοσιέξι μήνες και πόσες κοινές μνήμες δεν αναπόλησαν.
Μια τέταρτη καρδιακή ανακοπή θα νικήσει την θέληση της για ζωή. Στην οικογενειακή κρύπτη θα ξαναβρεί τον αγαπημένο της πατέρα, για τον οποίο έγραψε και βιβλίο, την αγαπημένη της μητέρα και την αδελφή της Ελένη. Έτσι κλείνει μια σελίδα ιστορίας, εκείνη της εγγονής ενός Νεαπολίτη που έγινε σταρ στην Αμερική.
Ας επιστρέψουμε τώρα στην γενέθλια γη του πατέρα της Υβόνης, την Κρήτη. Η Υβόνη Κορωνάκη παγκοσμίως γνωστή ως Υβόν Κονστάν ήταν πολύ δεμένη με την Κρήτη, όπου διέμενε για μικρά χρονικά διαστήματα. Κοντά σαράντα χρόνια συνδέονται η Υβόνη και ο γιός της Ζεράρ με την οικογένεια Δρετάκη στη Νεάπολη, με την κόρη τους Μαρία και την οικογένειά της, καθώς και τον γιο τους Γιώργο.
Κάθε χρόνο μπορείτε να συναντήσετε τον γιό της Υβονης, Ζεράρ, 68 ετών σήμερα, στην πλατεία της Νεάπολης, στην ταβέρνα «Φοίνικας» και το ζαχαροπλαστείο Λιόντας, στο Μνημείο πάνω από την πλατεία Βερντέν, μπροστά από το σπίτι της θείας Αριάδνης, όπου υπάρχει ακόμα η επιγραφή στα γαλλικά: «la fumee-eteindre». Επίσης θα τον βρείτε στην Λατσίδα, στην ταβέρνα του Μηλιαρά, ή στο Μυλοκόπι, στο Νικηθιανό ή τα Κάτω Καφενεία στις Λίμνες.
Όπως πριν η Υβόνη, ο Ζεράρ και η οικογένειά του περνούν, εδώ και σαράντα χρόνια, από το 1983, τέσσερες εβδομάδες κάθε χρόνο στο ξενοδοχείο «Μιραμαρε». Τα αδέρφια Νίκος και Μανώλης Βαρκαράκης με τις συζύγους τους Βούλα και Αφροδίτη τους υποδέχονται με ανοιχτή αγκαλιά. Για την αγάπη τους ο Ζεράρ τους ευχαριστεί θερμά.
Κάθε χρόνο την 1η Νοεμβρίου ο Ζεράρ επισκέπτεται τον τάφο του προπάππου του στο Νεκροταφείο Νεαπόλεως και στη Μονή Κρεμαστών τον τάφο του μακαριστού ηγουμένου Γαβριήλ Κορωνάκη.
Ο Ζεράρ, πολύ γνωστός δημοσιογράφος στη Γαλλία, έκανε αίτηση στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στο Παρίσι, αίτηση για να αποκτήσει την Ελληνική ιθαγένεια.
Η Κρήτη είναι πάντα στην καρδιά του γαλλικού κλάδου των απογόνων του Κωνσταντίνου Κορωνάκη.
*Την ιστορία της μητέρας του Υβόν Κορωνάκη έγραψε για την ΑΝΑΤΟΛΗ ο γιος της Gerard Pinguet και μετέφρασε στα ελληνικά ο καλός του φίλος Κωνσταντίνος Κακιούσης, Πρέσβης ε.α.
