«Βαθιά προβληματισμένος» με όλα όσα λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. και ιδιαίτερα τις τελευταίες ημέρες, με την θυελλώδη Κεντρική Επιτροπή να επισημοποιεί ουσιαστικά τη διάσπαση του κόμματος, δηλώνει στην ΑΝΑΤΟΛΗ ο πρώην βουλευτής και επί 50 και πλέον χρόνια μέλος του ευρύτερου χώρου της Αριστεράς Μανώλης Θραψανιώτης. Οριοθετώντας το Συνέδριο του προσεχούς Φεβρουαρίου ως τον τόπο και το χρόνο όπου και ο ίδιος αλλά και πολλά ακόμη στελέχη θα αποφασίσουν τι θα πράξουν και εάν θα παραμείνουν στο κόμμα.
Η διάσπαση που είχε διαφανεί ήδη από τις προηγούμενες μέρες έγινε πραγματικότητα με την αποχώρηση της λεγόμενης «Ομπρέλας» που απαρτίζεται από ιστορικά στελέχη. Την ίδια ώρα οι ομάδες της Έφης Αχτσιόγλου και του Διονύση Τεμπονέρα ασκώντας δριμεία κριτική στον πρόεδρο Στέφανο Κασσελάκη εξαιτίας των δηλώσεών του και της κίνησης του να ζητήσει δημοψήφισμα για διαγραφή των 4 διαφωνούντων, έδωσαν το στίγμα της δικής τους παρουσίας το προσεχές διάστημα μέχρι το Συνέδριο του κόμματος.
Αιχμηρή ήταν και η παρέμβαση του Γιάννη Δραγασάκη, ο οποίος το προηγούμενο διάστημα προχώρησε σε δύο πυροσβεστικές παρεμβάσεις, που όμως δεν έπιασαν τόπο. Κατά τη δεύτερη ημέρα της συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής το ιστορικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ κατηγόρησε τον νέο πρόεδρο για αλαζονικές συμπεριφορές και αντιδημοκρατικά ήθη, σχολιάζοντας με νόημα ότι «εξελέγη τυπικά δημοκρατικά, αλλά πορεύεται ουσιαστικά αντιδημοκρατικά».
Ο κ. Κασσελάκης ζήτησε μετά την αποχώρηση των στελεχών της «Ομπρέλας», από τον Ευκλείδη Τσακαλώτο και την Πέτη Πέρκα να επιστρέψουν τις έδρες τους στο κόμμα, κάτι που και οι δύο αρνούνταν να πράξουν.
«Δεν συνάδει με τις ιδέες της Αριστεράς»
«Υπάρχει μεγάλη απογοήτευση με όλα όσα συμβαίνουν», τονίζει ο κ. Θραψανιώτης, «είμαι βαθιά προβληματισμένος για όλα όσα έγιναν στην Κεντρική Επιτροπή, για τις αποφάσεις που πάρθηκαν, τις τοποθετήσεις που έγιναν».
Σχολιάζοντας τις αντεγκλήσεις και τις κόντρες μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών ο κ. Θραψανιώτης λέει πως «αυτά που βλέπουμε και ακούμε, αυτός ο τρόπος των αντιπαραθέσεων, δεν συνάδει με ανθρώπους που υπηρετούν τις ιδέες της Αριστεράς.»
Στεκόμενος στην παρέμβαση Δραγασάκη ο πρώην βουλευτής λέει ότι σε ένα βαθμό την ενστερνίζεται. «Είχαμε μαζί μια κοινή πορεία, τον σέβομαι και τον εκτιμώ, όταν λέει πως θα πρέπει να δούμε πώς ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ανταπεξέλθει στις νέες συνθήκες σε έναν μεγάλο βαθμό συμφωνώ».
«Προβληματίζει
ότι μέσα σε έναν μήνα βγήκε πρόεδρος»
Ο ίδιος παρότι, όπως μας λέει, δεν ψήφισε στις εσωκομματικές εκλογές τον Στέφανο Κασσελάκη αλλά την Έφη Αχτσιόγλου, δεν θα μπει στη διαδικασία να τον κρίνει από τη στιγμή που δεν τον γνωρίζει.
«Όταν ένας άνθρωπος και εν προκειμένω ο κ. Κασσελάκης που ήρθε έναν μήνα πριν τις εκλογές όντας εντελώς άγνωστος στο ευρύ κοινό, καταφέρνει να επικρατήσει μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες βάσει του καταστατικού μας, θα πρέπει πολλοί να προβληματιστούν. Όταν με ψηφίζει ο κόσμος χωρίς να με ξέρει, είναι προβληματικό. Και για το ευρύ κοινό και για τους άλλους υποψηφίους. Αλλά και για αυτούς που τον ψήφισαν, το γιατί το έκαναν, με ποιο κριτήριο δηλαδή και εάν αυτό είναι επιφανειακό ή απόφαση στιγμής».
Όπως προσθέτει, η διαδικασία και ο τρόπος εκλογής του προέδρου θα έπρεπε να ήταν διαφορετικός. «Υπάρχουν πολλά ζητήματα με το καταστατικό, δεν μπορεί κάποιος π.χ. που πληρώνει 50 χρόνια τη συνδρομή του στο κόμμα να έχει τα ίδια δικαιώματα με κάποιον άλλο που έρχεται και ψηφίζει με 2 ευρώ».
«Οι αποφάσεις κι εμένα και των περισσοτέρων θα ληφθούν μετά το Συνέδριο»
Στο ερώτημα τι θα πράξει ο ίδιος, ο κ. Θραψανιώτης απαντά πως «έχω δηλώσει ήδη πριν την ολοκλήρωση των δεύτερων εκλογών του Ιουνίου ότι αποχωρώ από την πολιτική δράση, αναφορικά με τη συμμετοχή στις βουλευτικές, τις περιφερειακές, τις τοπικές στην αυτοδιοίκηση εκλογές, παραμένω όμως στο κόμμα για να ενισχύσω και να βοηθήσω στον βαθμό που μπορώ. Τώρα νιώθω φοβερά προβληματισμένος, όμως έχω τονίσει θα πρέπει παρά τις αποχωρήσεις και όλα όσα έγιναν, να δώσουμε τη δυνατότητα να φτάσουμε στο Συνέδριο και εκεί να συζητηθούν όλα και να ληφθούν οι αποφάσεις για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, πώς τη βλέπουμε όλοι. Πρέπει να παραμείνουμε και να πάμε ως το Συνέδριο και εκεί να αποφασίσουμε ποια πορεία θα έχουμε, τι κόμμα θέλουμε και τι προοπτικές έχουμε. Εκεί νομίζω ότι θα φανούν και οι αποφάσεις των περισσοτέρων αναφορικά με το τι θα πράξουν. Εγώ βρίσκομαι πάνω από 50 χρόνια στην Αριστερά, εντάχθηκα στη διάρκεια της δικτατορίας, συμμετείχα ενεργά στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, όλα αυτά τα χρόνια όμως δεν συμμετείχα ενεργά σε ομάδες, είτε στο ΚΚΕ, είτε στο Συνασπισμό, είτε στον ΣΥΡΙΖΑ, ήμουν ανεξάρτητος και πάντα προσπαθούσα να προσφέρω τις υπηρεσίες μου. Και είχα πιστεύω περισσότερες θετικές παρά αρνητικές κριτικές. Το 2012 υπό τον Αλέξη Τσίπρα συμμετείχαν ξεχωριστές 18 ομάδες και τάσεις και όμως καταφέραμε να πετύχουμε ό,τι πετύχαμε. Και αυτό πρέπει να είναι παράδειγμα για να δούμε μια Αριστερά ισχυρή που θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στις συνθήκες που καλούνται τα κόμματα των προοδευτικών παρατάξεων να αντιμετωπίσουν. Και σήμερα έχουμε και στο εσωτερικό ζητήματα αλλά και διεθνή όπως είναι η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού στη Γάζα από την επέμβαση του Ισραήλ».
Είναι η πιο δύσκολη στιγμή;
Ερωτώμενος εάν αυτή είναι η πιο δύσκολη στιγμή του μέσα στον χώρο, απαντά πως «έκλαψα για πρώτη φορά το 1993 όταν δεν μπήκαμε στη Βουλή ως Συνασπισμός για 0,3%, τώρα όμως ανησυχώ, προβληματίζομαι. Πάντα υπάρχουν δυσκολίες. Το 2015 π.χ. σηματοδότησε έναν σταθμό για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ σε τρεις τότε εκλογικές αναμετρήσεις με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα μαζί με το δημοψήφισμα. Με την Αριστερά να καταφέρνει πρώτη φορά να γίνει κυβέρνηση και να αποδείξει, παρά τον περιορισμό από τα ΜΜΕ κάτι για το οποίο έχουμε ευθύνη, και να αφήσει τα χρήματα του ελληνικού λαού στα ταμεία, δεν καταχράστηκε ούτε ένα ευρώ. Και αυτή είναι σημαντική παρακαταθήκη».
ΝΙΚΟΣ ΣΓΟΥΡΟΣ
