Στο δημοτικό συμβούλιο Αγίου Νικολάου που συνεδρίασε σήμερα Τετάρτη, ο δήμαρχος Αγίου Νικολάου κ. Μανόλης Μενεγάκης έκανε την ακόλουθη τοποθέτηση για τον δημόσιο χώρο:
Σε συνέχεια δημοσίων δηλώσεων και αρθρογραφίας μου για τις προθέσεις της δημοτικής αρχής για την αναδιάταξη στον δημόσιο χώρο στην Λίμνη, αλλά και σε όλη την χερσαία ζώνη Λιμένα του Αγίου Νικολάου, θα ήθελα να προβώ σε μια επίσημη ανακοίνωση και ενώπιον του Δημοτικού Συμβουλίου για τον δημόσιο χώρο γενικά για τον δήμο σε όλες τις περιοχές του στον αστικό ιστό και στις κοινότητες.
Ο δημόσιος χώρος χρειάζεται για την ελεύθερη διακίνηση των συμπολιτών μας και των επισκεπτών μας, για την ανάπτυξη της προσωπικότητας και της κοινωνικότητάς μας. Είναι ζήτημα σοβαρό και άμεσα συνυφασμένο με την ζωή μας και την ποιότητά της για τα παιδιά μας και όλους μας. Ο δημόσιος χώρος δεν αφορά μόνο την χρήση και την διέλευση των πολιτών. Βεβαίως παραχωρούμε έναντι μισθώματος τμήματα του δημοσίου χώρου σε επαγγελματικές δραστηριότητες και καταστήματα, όμως αυτό πρέπει να γίνεται υπό προϋποθέσεις και δεν μπορεί να είναι εις βάρος των πολιτών και της ελεύθερης κίνησής τους, ούτε της ποιότητας ζωής τους μέσα στον δημόσιο χώρο.
Αυτό που φαίνεται στον δήμο μας αυτή την στιγμή ως απότοκος μιας αδράνειας που μετράει περισσότερο από 10ετία είναι ότι ο δημόσιος χώρος έχει καταληφθεί σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ό,τι θα ήταν χρήσιμο. Επίσης, παρατηρούνται κατασκευές – πέργκολες, σκίαστρα, σκαλοπάτια, προεκτάσεις σε κατώφλια, ντεκ-πλατφόρμες κ.α. επεμβάσεις άλλοτε μικρές και άλλοτε μεγάλες οι οποίες είναι προσαρτημένες σε καταστήματα και πολλές δεν έχουν λάβει κάποια άδεια. Κυρώσεις κατά κανόνα δεν επιβάλλονταν και τις ετήσιες άδειες παραχώρησης τις έδινε ο δήμαρχος ή εξουσιοδοτημένος αντιδήμαρχος εν γνώση του, «αποδεχόμενος» (εντός εισαγωγικών) την κατάσταση αυτή. Και το κακό – ξέρετε – δεν ήταν ότι ο δήμαρχος γινόταν αυτός που «διαμοιράζει» μόνος του τον κάθε χώρο κάνοντας ότι βλέπει ή δεν βλέπει αυτά που δεν επιτρέπει ο νόμος. Το χειρότερο ήταν το παράδειγμα που έδινε για όλους. Αφού το έκανε ο γείτονας γιατί όχι και εγώ; Γιατί να περιοριστώ εγώ και όχι και ο άλλος; Γιατί κυνηγάς εμένα και όχι τον άλλο και τον παράλλο κ.ο.κ. Γιατί να μην βάλω μια ομπρέλα ή τέντα στον παραχωρημένο δημοτικό χώρο, του χρόνου να βάλω κάθετες δοκούς, μετά να επεκταθώ λίγο ακόμα, μετά να βάλω τζάμια προστατευτικά, μετά σταθερή οροφή και αν έρθει ο δήμος να υποδείξει ότι ο πεζός δεν έχει χώρο, να παραπονιέμαι που δεν με αφήνουν να δουλέψω, όπως έκανα τόσα και τόσα χρόνια και ενώ έχει αρχίσει η σεζόν … κ.ο.κ.
Είναι δύσκολο να εφαρμόσεις δίκαια μια αλλαγή ακόμα και αυτή που είναι απαραίτητη. Το σίγουρο είναι ότι η συντηρητική πλειοψηφία της τοπικής μας κοινωνίας θέλει την αλλαγή στον δημόσιο χώρο και είναι μια λογική απαίτηση.
Θα ήθελα να απευθυνθώ ειδικά στους επιχειρηματίες και τους επαγγελματίες που αιτούνται και μισθώνουν δημόσιο χώρο. Καταλαβαίνουμε όλοι ότι το εργασιακό κόστος, οι επιχειρηματικές δαπάνες και οι φόροι είναι σε υψηλά επίπεδα. Όταν πουλάς σε χαμηλές τιμές, για να “βγαίνεις” θέλεις μεγαλύτερο τζίρο. Αν στηρίζεσαι στον παραχωρούμενο δημόσιο χώρο το να επεκταθείς μέσα σ’ αυτόν μπορεί να σου δώσει τον τζίρο αυτό. Αλλά αυτό θα αυξήσει τα κόστη σου, την ανάγκη επιπλέον προσωπικού κ.ο.κ. και μετά δεν θα σου φτάνει αυτό και θα χρειαστείς ακόμα μεγαλύτερη επέκταση με αποτέλεσμα το στένεμα του δημόσιου χώρου σε έναν τόπο που δεν έχει περίσσεια. Και αυτό αναγκαστικά θα ρίχνει την ποιότητα του τόπου, και δεν θα “σηκώνει” υψηλές τιμές και πρέπει να γίνεις ακόμα πιο ανταγωνιστικός με ακόμα χαμηλότερες τιμές και μπαίνεις έτσι σε έναν φαύλο κύκλο. Ενώ αυτό που θα ταίριαζε στον όμορφο τόπο μας είναι να έχεις τις κατάλληλες υψηλότερες τιμές που θα ανταποκρίνονται στην αξία του τόπου, αλλά για να το έχεις αυτό χρειάζεται αναβαθμισμένη ποιότητα ο δημόσιος χώρος και αυτό αναγκαστικά σημαίνει περισσότερος ελεύθερος χώρος για τον πεζό, με αισθητική, χωρίς αυθαίρετες κατασκευές μέσα σ’ αυτόν, με έναν κανονισμό που δίνει καλαισθησία, ομοιομορφία και ταυτότητα. Έτσι θα μπορείς να ανεβάσεις ποιότητα και επιχειρηματικό κέρδος χρησιμοποιώντας όμως τον κατάλληλο δημόσιο χώρο χωρίς να χρειάζεται να ζητάς συνεχώς την επέκτασή του εις βάρος του συνόλου. Και αυτό θα ανεβάσει την προοπτική του οφέλους τόσο του αισθητικού, όσο του λειτουργικού και του οικονομικού. Τι έχει να ζηλέψει σε φυσική ομορφία – για παράδειγμα – η Λίμνη μας από μια ανάλογη περιοχή της Ιταλίας στην οποία όμως ο επισκέπτης αφήνει πολλά περισσότερα χρήματα και δεν παραπονιέται γι’ αυτό;
Όπως σχεδιάζουμε για την ΧΖΛ, κατ’ αναλογία και στον υπόλοιπο δημόσιο χώρο του δήμου από την νέα σεζόν θα ισχύσει ένας νέος κανονισμός παραχώρησης. Θα προσδιοριστεί η αναλογία των παραχωρήσεων, τα παραχωρούμενα και μη παραχωρούμενα τμήματα στα πεζοδρόμια και τις πλατείες, ποιού είδους επέμβαση επιτρέπεται σε έναν παραχωρούμενο δημόσιο χώρο, ποιά αισθητική (χρώμα, είδος κλπ) στην λογική της απλότητας και θα ζητηθεί η αφαίρεση κάθε αυθαίρετης κατασκευής που έχει γίνει στον δημόσιο χώρο. Όποιος χρειαστεί να επέμβει στον δημόσιο χώρο για να εξασφαλίσει μια πρόσβαση στο κατάστημά του για ειδικούς σκοπούς πχ για ράμπα ΑΜΕΑ ή αν υπάρχουν υψομετρικά θέματα κ.α. θα καταθέτει αίτηση στον δήμο με τεχνικά στοιχεία και η δημοτική υπηρεσία θα το αξιολογεί και όπου χρειάζεται θα παραχωρεί ειδική άδεια, σύμφωνα με τον κανονισμό και τον νόμο. Του χρόνου καλώς εχόντων των πραγμάτων θα έχουμε μια στελεχωμένη δημοτική αστυνομία για να περιφρουρήσει με περισσότερη αποτελεσματικότητα τις αλλαγές αυτές.
Όλο αυτό θα έρθει ως σχέδιο κανονισμού και θα συζητηθεί βεβαίως στο Δημοτικό Συμβούλιο, αφού προηγηθεί και μια διαβούλευση με ενδιαφερόμενους πολίτες και φορείς για να εγκριθεί και εφαρμοστεί από την νέα σεζόν. Ελπίζουμε ότι αυτό θα αποτελέσει μια ευκαιρία ενότητας των δημοτικών παρατάξεων λόγω της σοβαρότητας και της αναγκαιότητάς του. Εμείς το θέλουμε και προχωράμε μπροστά με αυτόν τον σχεδιασμό για μια τέτοια αλλαγή που θα είναι μια “win-win” προοπτική για όλους. Περισσότερος ελεύθερος και ποιοτικός δημόσιος χώρος για τον πολίτη και τον επισκέπτη, με περισσότερο όφελος και λιγότερα κόστη για τον επαγγελματία.
