Ο πρώην βουλευτής Λασιθίου και επικεφαλής της μειοψηφίας στο Δημοτικό Συμβούλιο Αγίου Νικολάου κατά την προηγούμενη περίοδο, Νίκος Κοκκίνης, παρεμβαίνει με μια συνέντευξη-αποτίμηση στην «ΑΝΑΤΟΛΗ». Δύο χρόνια μετά τις εκλογές, και έχοντας στηρίξει την παρούσα δημοτική αρχή του Μανόλη Μενεγάκη, ο κ. Κοκκίνης εκφράζει τον έντονο προβληματισμό του για την έλλειψη ορατών αποτελεσμάτων, την προχειρότητα στον σχεδιασμό και τη στροφή στην επικοινωνιακή διαχείριση αντί για την ουσία. Με έναν λόγο κριτικό αλλά και ταυτόχρονα εποικοδομητικό, μιλάει για την πόλη και την ενδοχώρα, ζητώντας συγκεκριμένες δράσεις, χρονοδιαγράμματα, πολιτική διεκδίκηση και τόλμη για τα μεγάλα ζητήματα του τόπου.
Με θέα τη λίμνη
Ήταν μια συζήτηση με θέα τη λίμνη και το λιμάνι. Δεν θα την χαρακτήριζα παραδοσιακή συνέντευξη. Αλλά μια κουβέντα για τις τοπικές υποθέσεις που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για τρείς λόγους:
Ο πρώτος, γιατί ο Νίκος Κοκκίνης διαθέτει μεγάλη πολιτική εμπειρία κα υψηλή ικανότητα αποτίμησης των συνθηκών.
Ο δεύτερος, γιατί έχει λόγο καθαρό, αυτοδιοικητική αντίληψη και ξεκάθαρες θέσεις.
Ο τρίτος γιατί στήριξε την παρούσα Δημοτική Αρχή Αγίου Νικολάου και σήμερα εκφράζει την ανησυχία του για την πορεία της στα δύο πρώτα χρόνια της θητείας της, κρίνοντας το έργο της «κάτω από το αναμενόμενο».
Η κριτική
Επικεντρώνει την κριτική του στην έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού, την απουσία μετρήσιμων αποτελεσμάτων και την εμμονή σε επικοινωνιακές τακτικές αντί για ουσιαστικές παρεμβάσεις. Επισημαίνει την ανάγκη για μια καλύτερη λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου ως ανοιχτού, δημοκρατικού θεσμικού οργάνου και την ανάγκη ενεργότερης συμμετοχής των τοπικών φορέων. Θέτει ως κορυφαία ζητήματα την ανάπλαση του παραλιακού μετώπου, την επίλυση του κυκλοφοριακού με τολμηρές λύσεις όπως τη δημιουργία υπόγειου γκαράζ, την αναβάθμιση του δημόσιου χώρου που σήμερα δε συνάδει με την ομορφιά του τόπου και την εικόνα μιας «πεντάστερης» τουριστικής περιοχής, καθώς και την ουσιαστική στήριξη των χωριών μας. Τονίζει διαρκώς την ανάγκη για σαφή χρονοδιαγράμματα και πολιτική βούληση. Κλείνοντας, απευθύνει ένα κάλεσμα για αλλαγή «στην όλη παρουσία του Δήμου» με συγκεκριμένες δράσεις, ώστε ο τόπος να δει επιτέλους τα έργα που του αξίζουν.
Ακολουθεί η συνέντευξη:
Μιχάλης Ατσαλάκης: κύριε Κοκκίνη, έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από την τελευταία δημόσια παρέμβασή σας. Δύο χρόνια μετά τις εκλογές που οδήγησαν στην αλλαγή της δημοτικής αρχής – μια αλλαγή που και εσείς στηρίξατε – ποια είναι η σημερινή σας αποτίμηση για τα πεπραγμένα στον Δήμο Αγίου Νικολάου;
Νίκος Κοκκίνης: Πιστεύω ότι το έργο και η παρουσία της δημοτικής αρχής μέχρι τώρα – κοντά στα δύο χρόνια – είναι κάτω από το αναμενόμενο. Κατά την αντίληψή μου, υπάρχουν προβλήματα σε μια σειρά από θέματα. Το πρώτο είναι η ίδια η λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου. Θα περίμενα να είναι πιο ανοιχτή, πιο δημοκρατική, με μεγαλύτερη συμμετοχή από τους φορείς της πόλης αλλά και από τους πολίτες. Θα ήθελα να υπάρχει ουσιαστική συζήτηση για τα θέματα που αναδεικνύονται. Γιατί όλοι μας, σε τελική ανάλυση, αναζητούμε το καλύτερο για τον τόπο μας, για την πόλη και το χωριό μας, αλλά πάντα το ζητούμενο είναι το αποτέλεσμα.
Το αποτέλεσμα είναι αυτό που μας καταγράφει όλους. Μπορούμε να βάζουμε στόχους και να εκφράζουμε πολιτική βούληση, αλλά όλα αυτά πρέπει να συνοδεύονται από συγκεκριμένες δράσεις, με χρονοδιαγράμματα, και οικονομικό αντίκρισμα.
Αυτό το «πότε» που λέω συχνά, το «πότε πια σε αυτόν τον τόπο θα δούμε αποτελέσματα;» είναι το πιο ουσιαστικό για εμένα.
Μιχάλης Ατσαλάκης: Υπάρχει έντονη κριτική για έναν μη δημοκρατικό, κατά κάποιους, τρόπο λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου. Δεν δημιουργείται η αίσθηση ότι το ανώτατο αυτό όργανο έχει μετατραπεί σε χώρο οξείας αντιπαράθεσης; Ότι λειτουργεί στην τοπική κοινωνία ως παράγοντας αρνητικών εντυπώσεων;
Νίκος Κοκκίνης: Το δημοτικό συμβούλιο αποτελεί και είναι ο πιο άμεσα δημοκρατικός θεσμός κοντά στον πολίτη.
Η λειτουργία του οφείλει να είναι ανοικτή, συλλογική και συμμετοχική και να ακούγονται όλες οι απόψεις και οι προτάσεις. Το να ακούς διαφορετικές απόψεις σε ωριμάζει και σε κάνει καλύτερο. Θα ήθελα τους φορείς της πόλης να είναι παρόντες στις διαδικασίες. Θα ήθελα να ακούγεται η θέση του Τεχνικού Επιμελητηρίου, του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, του Εργατικού Κέντρου, του Εμπορικού Συλλόγου και άλλων. Όλοι αυτοί είναι ζωντανοί οργανισμοί μέσα στον τόπο μας και οφείλουμε να τους καλούμε και να λαμβάνουμε υπόψη τη γνώμη τους. Αντί γι’ αυτό, χανόμαστε συχνά σε προσωπικές αντιπαραθέσεις και σε κάθε είδους δικαιολογίες χωρίς ουσία.
Μιχάλης Ατσαλάκης: Εκτός από τη συμμετοχή, βλέπετε να υπάρχει ένας στρατηγικός σχεδιασμός, ένα όραμα που να προχωρά, έστω και χωρίς αυτή τη διαβούλευση;
Νίκος Κοκκίνης: Μέχρι τώρα δεν το βλέπω. Ελπίζω, επειδή υπάρχουν ακόμα 3 χρόνια θητείας της δημοτικής αρχής, θέλω πραγματικά να το δω και θα είμαι ο πρώτος που θα το χειροκροτήσει. Αλλά μέχρι σήμερα, διακρίνω μια προχειρότητα σε πολλά θέματα. Βλέπω λόγια που πάνε κι έρχονται, επικοινωνιακά δελτία τύπου, μακροσκελείς απαντήσεις και δικαιολογίες κάθε μορφής. Δε μου αρέσει να τα βλέπω αυτά πια ως στόχο, θέλω επιτέλους να τα δω ως αποτέλεσμα. Και θέλω να ξέρω το «πότε» θα συμβούν.
Για να σας δώσω ένα παράδειγμα, το νοσοκομείο εδώ το ξεκινήσαμε το 1985 και το παραδώσαμε σε τρία χρόνια, πλήρως λειτουργικό, όχι μόνο κτιριακά, αλλά και με όλο τον ιατρικό και ξενοδοχειακό εξοπλισμό και το ανθρώπινο δυναμικό.
Το Δημοτικό Συμβούλιο με νέα και παλαιότερα μέλη έχουν θέσεις – ευθύνη και όρεξη για δουλειά. Ας συναντηθούν να συνθέσουν να δώσουν λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες. Κυρίως όμως να «συναντηθούν» με την κοινωνία.
Μιχάλης Ατσαλάκης: Επειδή στηρίξατε προεκλογικά αυτή τη νέα δημοτική αρχή, η σημερινή κριτική σας είναι ιδιαίτερα σημαντική. Τι είναι αυτό που διαφοροποίησε τη στάση σας;
Νίκος Κοκκίνης: Ακριβώς αυτό: δε βλέπω τα αποτελέσματα που ανέμενα. Βλέπω μια διαρκή παραπομπή στο μέλλον και σχεδιασμούς πρόχειρους. Ας πάρουμε για παράδειγμα αυτή την υπέροχη εικόνα που έχουμε μπροστά μας, τη λίμνη και το λιμάνι. Είναι ένα ιστορικό, πανέμορφο κομμάτι της πόλης. Επιτέλους, ας το φτιάξουν, ας το φωτίσουν, ας το αναδείξουν ας το προβάλλουν. Ο κάθε επισκέπτης που έρχεται εδώ γίνεται πρεσβευτής του τόπου μας. Δεν μπορούμε να έχουμε τα πιο πολυτελή ξενοδοχεία στην Ευρώπη και ο δημόσιος χώρος να βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση. Πόσο πια θα περιμένουμε για να φτιαχτεί η οδός Παλαιολόγου ή ο δρόμος από την Κιτροπλατεία στο λιμάνι καθώς και άλλα τόσο ξεχωριστά σημεία στην πόλη και στις συνοικίες.
Πότε επιτέλους θα δούμε έναν παραλιακό αντάξιο της πόλης;
Τι γίνεται αλήθεια με το γνωστό θέμα των 22 στρεμμάτων στο Καθολικό;
Γνωρίζετε την προσπάθεια που έγινε την προηγούμενη δημοτική περίοδο από σύσσωμη την αντιπολίτευση. Τα στρέμματα αυτά ανήκουν αποκλειστικά και μόνο στους πολίτες του τόπου μας. Πού βρισκόμαστε σήμερα;
Μιχάλης Ατσαλάκης: Τι λέτε για το θέμα του παραλιακού δρόμου, όπου υπήρξε και έντονη συζήτηση για τη μονοδρόμηση ή τη διπλή κατεύθυνση και γενικά την ανάπτυξη του παραλιακού μετώπου του Δήμου;
Νίκος Κοκκίνης: Παραλιακό μέτωπο όταν λέμε μιλάμε από το Καλό Χωριό μέχρι το Σίσι. Δε βλέπω κάποιο σχεδιασμό ή κάποια ουσιαστική παρέμβαση.
Αλλά μια που με ρωτάτε για τον παραλιακό, εμένα λιγότερο με ενδιαφέρει αν η κυκλοφορία θα είναι προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Με ενδιαφέρει να δω έναν παραλιακό αναμορφωμένο: φωτισμένο, με πράσινο, με πεζοδρόμους, με προτεραιότητα στον πολίτη και τον επισκέπτη. Σήμερα και παντού στην Ευρώπη και στον κόσμο δίδεται προτεραιότητα πρώτα στον πολίτη και μετά στα οχήματα.
Είχα ψηφίσει στο δημοτικό συμβούλιο υπέρ της μονοδρόμησης ακριβώς γι’ αυτό αλλά και για το λόγο ότι οι μελέτες του παραλιακού ήταν έτοιμες τότε κατά 75%. Υπήρχε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την εκτέλεση του έργου νομίζω, μέχρι τέλος 2026 – αρχές 2027 και είχε εξασφαλιστεί η χρηματοδότησή του με τα 6,5 εκατ. ευρώ. Με τη νέα επιλογή της διπλής κατεύθυνσης, αν δεν υπάρξει πολύ σοβαρή πολιτική διεκδίκηση, δεν πρόκειται να δούμε την ολοκλήρωση του έργου νωρίτερα από έξι χρόνια. Θα περιμένουμε δηλαδή σ’ αυτή την πόλη σχεδόν 15 χρόνια για ένα έργο που συζητάμε από το 2014. Ε, ας γίνει επιτέλους ο παραλιακός που αξίζει σε αυτή την πόλη!
Θα μου επιτρέψετε να κάνω εδώ μια αναφορά για την κα Μαρία Πρατσινάκη, ένα αξιόλογο στέλεχος της Αυτοδιοίκησης που μαζί με τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου είχαν κάνει πολύ σημαντική δουλειά για τις μελέτες που προανέφερα. Και λυπάμαι που έφυγε, ή υποχρεώθηκε να φύγει, από το Δήμο σε άλλη περιφερειακή Τεχνική Υπηρεσία.
Μιχάλης Ατσαλάκης: Υπάρχει η αίσθηση ότι ζούμε σε μια «πεντάστερη» τουριστική ζώνη, με πολυτελή ξενοδοχεία και βίλες με χίλιες πισίνες, αλλά με μια πόλη που έχει μείνει στη δεκαετία του ’80, μια πόλη που δεν είναι ούτε «τριάστερη». Δεν είναι αυτό το πρωταρχικό ζήτημα;
Νίκος Κοκκίνης: Είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα. Η απόσταση ανάμεσα στις ιδιωτικές επενδύσεις στον τόπο και τα δημόσια έργα είναι μεγάλη. Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο η πόλη, είναι και τα χωριά μας. Ο Δήμος οφείλει να αναδείξει τον πολιτιστικό πλούτο του τόπου, τη θάλασσα και τα βουνά μας, το θρησκευτικό και τον αθλητικό τουρισμό, να συνδέσει την τοπική παραγωγή με το τουριστικό προϊόν. Να έχει μια εξωστρεφή παρουσία, και να προβάλλει τον τόπο, τις πόλεις και τα χωριά. Να συμμετέχει σε εκθέσεις τουρισμού. Δε βλέπω κάτι που να διαφοροποιεί τα πράγματα σε σχέση με το παρελθόν.
Μιχάλης Ατσαλάκης: Τι θα μπορούσε να γίνει άμεσα για τα χωριά;
Νίκος Κοκκίνης: Tα χωριά μας είναι αναγκαίο να βοηθηθούν με παρεμβάσεις κάθε μορφής. Τοπικά σχέδια ανάπτυξης για τον ιστορικό χώρο της Νεάπολης και σε κάθε χωριό. Στήριξη της τοπικής δημιουργίας και τοπικής παραγωγής της νεολαίας, της κοινωνίας γενικότερα.
Να κρατήσουμε ζωντανά τα χωριά μας. Ένας κόσμος εκεί περιμένει να δει την καθοριστική παρέμβαση του Δήμου.
Τώρα θυμάμαι και θέλω να το πω: η πάγια προκαταβολή είναι μια οικονομική βοήθεια που δίδεται από το δημοτικό συμβούλιο στις τοπικές κοινότητες για κάλυψη κάποιων αναγκών, ένας χρωματισμός, μια επισκευή μια μικρή παρέμβαση. Το λέγαμε και το ζητούσαμε όλοι από την αντιπολίτευση την προηγούμενη δημοτική περίοδο γιατί συγχρόνως αποτελεί και μια αναγνώριση στον καθημερινό αγώνα που δίδει ο Πρόεδρος και το Τοπικό συμβούλιο. Πολλοί δήμοι στην Κρήτη το έχουν από χρόνια αποφασίσει και εφαρμόσει. Ε, επιτέλους κύριε Δήμαρχε, Κύριοι Δημοτικοί Σύμβουλοι τιμήσετε κι έτσι τον αγώνα των τοπικών κοινοτήτων!
Μιχάλης Ατσαλάκης: Αν έπρεπε να ιεραρχήσετε τις προτεραιότητες, ποιες θα ήταν αυτές;
Νίκος Κοκκίνης: Όλα όσα περιέγραψα τα θεωρώ προτεραιότητες. Προφανώς, τα θέματα της καθημερινότητας. Καθαριότητα, δρόμοι, πεζοδρόμια, παιδικές χαρές, η άνεση στην κίνηση των πεζών και τον ανθρώπων με Ειδικές Ανάγκες, το κυκλοφοριακό και μαζί τα σχολεία, θέματα κοινωνικής αλληλεγγύης και προσφοράς και θέματα παιδείας και υγείας.
Θα μπορούσε το κυκλοφοριακό πρόβλημα σημαντικά να έχει βελτιωθεί με τη δημιουργία ενός υπόγειου γκαράζ, κάτι που λέω πολλά χρόνια τώρα. Εδώ θα μπορούσε να εξεταστεί ο χώρος κάτω από το 1ο Γυμνάσιο ή και αλλού. Φανταστείτε τι άνεση θα έδινε στην πόλη και πόσο θα βελτίωνε την κυκλοφοριακή κίνηση. Αντί γι’ αυτό, κάνουμε αποσπασματικές πεζοδρομήσεις χωρίς ολοκληρωμένους και συνολικούς σχεδιασμούς.
Μιχάλης Ατσαλάκης: Κλείνοντας, ένα σχόλιο για τη διαχείριση του προσωπικού του Δήμου, καθώς συχνά ακούγεται ως αιτιολόγηση των προβλημάτων, το πρόβλημα της υποστελέχωσης.
Νίκος Κοκκίνης: Παντού υπάρχει το επιχείρημα ότι δεν έχουμε προσωπικό. Σε έναν βαθμό ισχύει, αλλά η διαχείριση του υπάρχοντος προσωπικού αφορά πρώτα και κύρια τον κ. Δήμαρχο και τη Δημοτική του Ομάδα. Είναι θέμα πώς «αγκαλιάζεις» τους εργαζόμενους, πώς τους κάνεις συμμέτοχους στους στόχους σου. Πρέπει να πείσεις και όχι να επιβάλλεις. Να συνεργάζεσαι, να συμπράττεις και να συνθέτεις. Η δική μου εμπειρία με το προσωπικό του Δήμου, το χρόνο που συνεργάστηκα μαζί τους, ήταν απόλυτα θετική. Είναι άνθρωποι που αγαπούν τον τόπο τους και προσφέρουν. Πρέπει να αξιοποιείς και να συνεργάζεσαι αρμονικά με τις υπηρεσίες που έχεις την ευθύνη διοίκησης. Ας αφήσουν κάποιοι τους λεονταρισμούς, τα «επιβάλλω» και τα «έτσι θέλω».
Εύχομαι στο επόμενο χρονικό διάστημα η Δημοτική Αρχή να δώσει σε αυτό τον τόπο, αυτό που έχει ανάγκη, και του αξίζει και πάνω απ’ όλα, πάντα με ορατό και μετρήσιμο αποτέλεσμα.
