Υπάρχουν ιστορικές προσωπικότητες που έζησαν στον Άγιο Νικόλαο, με τεράστια προσφορά στην κοινωνία, αλλά δεν έχουν λάβει την πρέπουσα αναγνώριση. Αναφέρομαι σήμερα στη Λασιθιώτισσα Βιργινία Σταύρου Γαλανουδάκη για την οποία ο ιστορικός Γιώργος Αλεβίζος μαζεύει συνεχώς στοιχεία για τη ζωή της ώστε το συγκεντρούμενο υλικό να εκδοθεί σε βιβλίο. Καλεί λοιπόν όποιον γνωρίζει οτιδήποτε από τη ζωή της Βιργινίας να ενημερώσει στο τηλέφωνο 6944697151 ή στο μεϊλ: [email protected].
«Η επέτειος γέννησης ή θανάτου κάθε σημαντικού ανθρώπου καταξιώνεται μόνο όταν συνεκτιμάται με ό,τι πρόσφερε στην εποχή του. Η Βιργινία Γαλανουδάκη υπήρξε ένα εξαιρετικά φιλάλληλο πρόσωπο, με συνεχή προσφορά προς τους συνανθρώπους της εποχής της» αναφέρει ο κ. Αλεβίζος και συμπληρώνει ότι «αν ζούσε σήμερα, καθισμένη με τη σεναριογράφο Βικτώρια Χίσλοπ, τηλεοπτικά θα εξιστορούνταν πολλά ακόμη επεισόδια στο “Νησί”».
Η Βιργινία Γαλανουδάκη, από τότε που ήταν μαθήτρια Γυμνασίου δραστηριοποιήθηκε ενεργά στην προσφορά κοινωνικού έργου στην πόλη του Αγίου Νικολάου. Όπως αναφέρεται σε σχετική δημοσίευση: «Μαθήτρια ούσα, ακόμη ίδρυσε το Παράρτημα ΠΙΚΠΑ εις Άγιον Νικόλαον και τον φιλανθρωπικόν Σύλλογον «Στοργή». Προήδρευσε της Χριστιανικής αδελφότητος Ενώσεως Νεανίδων. Οργάνωσε τον Προσκοπισμό το 1932. Διοργάνωνε εράνους προκειμένου να κτιστεί σχολείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. Στην ηλικία των 7 χρονών είχε κρεμάσει στο λαιμό της ένα δοχειάκι και έτρεχε στις γειτονιές προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα για έναν φτωχό που ήταν άρρωστος. Ήδη από την ηλικία αυτή εκδηλώνονται και αναπτύσσονται τα συναισθήματα φιλανθρωπίας και ενσυναίσθησης».
Επί 22 συναπτά έτη υπηρετούσε ως νοσοκόμα στο Λεπροκομείο της Σπιναλόγκας. Στήριζε τους ασθενείς ψυχολογικά, συμπαραστέκονταν στις οικογένειές τους και ιδιαίτερα στα παιδιά τους. Μπρος στα φιλάνθρωπα και αλτρουιστικά συναισθήματά της, αδιαφόρησε για τον φόβο μην μολυνθεί.
Σε δημοσιευμένο άρθρο της εποχής γράφτηκε: «Εξεδήλωσε πρώτη εκ των γυναικών της Ανατολικής Κρήτης και η μόνη στην Ελλάδα, το θερμό ενδιαφέρον της και τη στοργή της δια τους αποκλήρους της Σπίνα Λόγγας. Επισκέπτετο από νεαρωτάτης ηλικίας τους ασθενείς, ενδιαφέρετο δια κάθε τους πόνο, ήτο η ασυναγώνιστος ψυχίατρος των τότε χιλίων αποκλήρων της ζωής. Λόγω λοιπόν των πολλαπλών αλτρουιστικών εξυπηρετήσεών της ανεκηρύχθη επίτιμος Πρόεδρος των Συλλόγων ΣπίναΛόγκας «εφέδρων πολεμιστών» και «ο Άγιος Παντελεήμων». Συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση ενάντια στον κατακτητή».
ΛΕΩΝ. Κ.
