Η υπόθεση της έδρας του τελικού Κυπέλλου της ΕΠΣ Λασιθίου εξελίσσεται πλέον σε μια υπόθεση με σαφείς πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις, ξεπερνώντας τα στενά όρια μιας απλής διοργανωτικής διαφωνίας.
Ο ορισμός του 43ου τελικού στο Δημοτικό Στάδιο Αγίου Νικολάου «Νικόλαος Φουρνιωτάκης» αποτέλεσε μια αναμενόμενη εξέλιξη. Η ΕΠΣ Λασιθίου κινήθηκε θεσμικά, ενημερώνοντας τον Δήμο Αγίου Νικολάου και ζητώντας τη συνδρομή του σε βασικά οργανωτικά ζητήματα που παραδοσιακά συνοδεύουν έναν τελικό: από την τοποθέτηση υποδομών και την παρουσία της φιλαρμονικής, έως μια στοιχειώδη τελετουργική υποστήριξη που θα αναδείξει τον χαρακτήρα της διοργάνωσης ως γιορτή.
Η απάντηση του Δήμου ήταν ξεκάθαρη: δεν υπάρχουν διαθέσιμες πιστώσεις για την κάλυψη αυτών των δαπανών, ενώ υπογραμμίστηκε ότι η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στη διοργανώτρια αρχή. Η παραχώρηση του γηπέδου παρουσιάστηκε ως η βασική συμβολή του Δήμου.
Και ενώ σε πρώτο επίπεδο η απάντηση αυτή μπορεί να θεωρηθεί τυπικά ορθή, η αντίδραση που προκάλεσε δείχνει ότι το ζήτημα δεν είναι λογιστικό, αλλά βαθιά πολιτικό και αναπτυξιακό.
Η παράταξη «Συνεργασία Δημοτών», με επικεφαλής τον Θωμά Χαριτάκη, άσκησε έντονη κριτική στη δημοτική αρχή, κάνοντας λόγο για «βαθιά έκπληξη και απογοήτευση» απέναντι σε μια αρνητική απάντηση που –όπως τονίζεται– δόθηκε μάλιστα πριν καν ολοκληρωθούν οι ημιτελικοί, στους οποίους συμμετείχαν και ομάδες του Δήμου.
Στην ανακοίνωση υπογραμμίζεται με έμφαση ότι ο Άγιος Νικόλαος, ως πρωτεύουσα του νομού, δεν μπορεί να περιορίζεται σε έναν διακοσμητικό ρόλο. Αντιθέτως, οφείλει να ηγείται και να στηρίζει τα μεγάλα γεγονότα του τόπου, ιδιαίτερα όταν άλλες πόλεις, όπως η Ιεράπετρα και η Σητεία τα προηγούμενα χρόνια, ανταποκρίθηκαν με θέρμη σε αντίστοιχες διοργανώσεις.
Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η κριτική για την επίκληση της έλλειψης πιστώσεων, με την αντιπολίτευση να θέτει ευθέως το ερώτημα της ιεράρχησης προτεραιοτήτων: πώς βρίσκονται πόροι για άλλες «έκτακτες ανάγκες», αλλά όχι για την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση του νομού;
Παράλληλα, τίθεται και ζήτημα θεσμικής λειτουργίας, καθώς επισημαίνεται ότι η απάντηση δεν υπογράφηκε από τον ίδιο τον Δήμαρχο, αλλά από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο, γεγονός που ερμηνεύεται ως αποφυγή ανάληψης πολιτικής ευθύνης.
Πέρα όμως από την πολιτική αντιπαράθεση, η ουσία του ζητήματος βρίσκεται αλλού.
Ο τελικός κυπέλλου δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι. Είναι μια στιγμή αναγνώρισης για τα σωματεία, τους αθλητές και τις τοπικές κοινωνίες. Η αναφορά της αντιπολίτευσης στον Α.Ο. Βραχασίου και τη Νίκη Σητείας δεν είναι τυχαία. Ιδιαίτερα για την ομάδα του Δήμου Αγίου Νικολάου, η εικόνα μιας «ψυχρής» διοργάνωσης, χωρίς την απαραίτητη υποστήριξη, εκλαμβάνεται ως έλλειψη αναγνώρισης της προσπάθειάς της.
Έτσι, το ζήτημα αποκτά και συμβολικό βάρος. Από τη μία πλευρά, μια «τεχνοκρατική» προσέγγιση που αντιμετωπίζει τη διοργάνωση ως ένα σύνολο δαπανών εκτός προϋπολογισμού. Από την άλλη, μια αντίληψη που βλέπει τον τελικό ως θεσμό, ως γιορτή και ως επένδυση στην ταυτότητα και την εικόνα της πόλης.
Ο τελικός της Κυριακής θα διεξαχθεί πάντως κανονικά…
