Σχεδιαζόμενες εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ στο δήμο Σητείας-τοποθέτηση Σ. Συμεωνίδη

Χθες Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2021 έγινε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Σητείας με μοναδικό θέμα τις σχεδιαζόμενες εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ στον Δήμο Σητεία. Την αναγκαία αυτή συζήτηση προκάλεσε η επιτροπή αγώνα Σητείας με αφορμή το ξαναζέσταμα της μηχανής από την πλευρά των “πράσινων” επενδυτών, ειδικότερα της ΤΕΡΝΑ και της ΚΟΠΕΛΟΥΖΟΣ-ΣΑΡΡΑΣ που με σκαναδαλώδη τρόπο εξασφάλισαν από την κυβέρνηση τα προτζεκτ τους που αποκαλούνται «ΕΙΔΙΚΑ ΕΡΓΑ» και αφορούν 2000 MW συνολικά, 1000 MW για τον κάθε όμιλο, αρκεί να τηρήσουν προϋποθέσεις που απ ότι φαίνεται ήταν και οι συντάκτες αυτών των προϋποθέσεων.

Η εισήγηση της δημοτικής αρχής και οι τοποθετήσεις των επικεφαλής των άλλων παρατάξεων της αντιπολίτευσης πλην της Λαϊκής Συσπείρωσης ήταν η αποδοχή του ενεργειακού σχεδιασμού του κεφαλαίου γενικά, μιλώντας όλοι τους για την «αναγκαιότητα της ενεργειακής μετάβασης», στην «αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης», στην ορθότητα της Ευρωπαϊκής στρατηγικής για διείσδυση των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα, ότι «δεν μπορεί να γίνει αλλιώς» κ.α. Υπήρχαν βέβαια και οι απαραίτητες παρατηρήσεις για το απαραίτητο ξεκάρφωμα, ότι πρέπει να συμπεριληφθούν οι μικροί παραγωγοί, η ανάπτυξη των ενεργειακών κοινοτήτων, περισσότερα ανταποδοτικά στους δήμους κλπ.

Ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης, Σ. Συμεωνίδης παίρνοντας τον λόγο ανέφερε χαρακτηριστικά: «Έχουμε πολλές φορές επαναλάβει, δυστυχώς με πάρα πολλές αφορμές, ότι αυτό το θέμα δεν θα σταματήσει να απασχολεί την τοπική κοινωνία, τον Σητειακό λαό και ευρύτερα το λαό της χώρας μας διότι πολύ απλά είναι στο μάτι των “πράσινων” επενδυτών, όχι κάτι πρωτόγνωρο βέβαια για εμάς, όμως η νέα επέλαση φαίνεται η σφοδρότερη που έχει υπάρξει.

Αέρα στα πανιά των “πράσινων” βιομηχάνων είναι το νομοθετικό πλαίσιο που έχτισαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις και επίσπευσαν οι τελευταίες των ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, με τους αντιπεριβαλλοντικούς και δασοκτόνους νόμους μέσα -μάλιστα- στην πανδημία, την εμπορευματοποίηση του περιβάλλοντος κ.α. όπου κοινώς αποδέχονται τον ευρωενωσιακό στόχο για περαιτέρω “διείσδυση” των ΑΠΕ στο ενεργειακό μίγμα και την κοινή στρατηγική που επιτάσσει το “πράσινο new deal” με τα αντίστοιχα εργαλεία προώθησης του, με αυτό που ξεχωρίζει να είναι το Ταμείο Ανάκαμψης.

Πραγματικά δεν υπάρχει καμία πολιτική δύναμη, πλήν του ΚΚΕ, που να μην υιοθετεί τους στόχους αυτού του ταμείου, τις προτεραιότητες του που σημαίνουν δισεκατομμύρια κέρδη για τους καπιταλιστές που θα ξεκοκκαλίζουν βουνά και δάση, με χαμένους από την άλλη τους εργαζόμενους στον κλάδο της ενέργειας μαζί με την λαϊκή οικογένεια που θα πληρώνει πανάκριβο ηλεκτρικό ρεύμα και ελεύθερο χώρο βουνού, πρασίνου και παραλίας θα βρίσκει με το σταγονόμετρο, αν δεν πληρώνει και εισιτήριο για ότι μείνει ώστε να προβάλλεται ως σπάνιο έκθεμα σε Μουσείο. Ο αγρότης παράλληλα θα βλέπει παραγωγική γεωργική γη να γίνεται βιομηχανική και να γίνεται εισαγωγή αγροτικών προϊόντων σε αυτά που η χώρα μας ήταν κάποτε αυτάρκης.»

Ο δημοτικός σύμβουλος του ΚΚΕ στη συνέχεια παρουσίασε το έγκλημα όσο αφορά την περιοχή του δήμου Σητείας λέγοντας: «Οι τελευταίες εξελίξεις στην Κρήτη με τα δύο “Ειδικά” έργα των 1000 MW έκαστο, τεράστιων επιχειρηματικών ομίλων είναι ένα ακόμα βήμα στην αντιλαϊκή κλιμάκωση του ενεργειακού σχεδιασμού του κεφαλαίου. Μάλιστα με την δυνατότητα αυτά να “σπάσουν σε κομμάτια” έχουμε 10 τέτοια συνολικής ισχύος 295MW να σχεδιάζονται στον Δήμο Σητείας (τα 7 της ΤΕΡΝΑ ισχύος 219MW και τα 3 του ΚΟΠΕΛΟΥΖΟΥ-ΣΑΡΡΑΣ ισχύος 76MW) με αριθμό ανεμογεννητριών 106 και πολλά άλλα στον υπόλοιπο Νομό (Θρυπτή, Ιεράπετρα, Οροπέδιο Λασιθίου, Οροπέδιο Καθαρού στον Άγιο Νικόλαο).

Προστίθενται σε αυτά των δύο ηλιοθερμικών σε Καρύδι και Πλαγιές συνολικής ισχύος 122MW, των δύο φωτοβολταϊκών πάρκων στο Απίδι που προωθούνται όπου μαζί με τα υφιστάμενα φωτοβολταϊκά πάρκα των 9,29MW θα έχουμε συνολική ισχύς 160MW, στις 149 υφιστάμενες ανεμογεννήτριες στον Δήμο (που παράγει το 42,6 %(97MW) της ηλεκτρικής ενέργειας από αιολικά σε όλη την Κρήτη), τα σχεδιαζόμενα υβριδικά των 99 Ανεμογεννητριών ισχύος 174MW. Αν υλοποιηθούν όλα αυτά που προβλέπονται ο Δήμος Σητείας θα έχει εγκατεστημένη παραγωγή 850 MW όταν όλη η Κρήτη θέλει το καλοκαίρι 800 MW.

Εδώ καταρρέουν όλα τα παραμύθια που κατά καιρούς έχουν ειπωθεί σχετικά με τις ΑΠΕ στην Κρήτη και τον Δήμο μας. Πριν πολλά χρόνια ξεκίνησαν με οικολογικά φιλοπεριβαλλοντικά λόγια, για να “σωθεί ο πλανήτης”-ακούστηκαν και σήμερα από κάποιους, μετά ειπώθηκε ότι με την διασύνδεση θα υπήρχε επιτέλους σταθερότητα στο δίκτυο (πέρυσι πανηγύριζε η κυβέρνηση σε ανάλογη φιέστα στην διασύνδεση με την Αττική), παράλληλα προβάλλονταν τα ανταποδοτικά οφέλη της τοπικής κοινωνίας-ακούστηκαν και σήμερα από κάποιους και ένα σωρό άλλα αφηγήματα που όμως δεν πείθουν κανέναν. Γιατί ενώ υλοποιείται αυτός ο σχεδιασμός το ρεύμα γίνεται απρόσιτο για τους πολλούς, η ενεργειακή φτώχεια θερίζει τα λαϊκά νοικοκυριά της χώρα μας, εργασιακά δικαιώματα στον κλάδο χτυπιούνται ανέλεητα, ιδιωτικοποιείται ακόμα περισσότερο ως κλάδος, προχωράει η απολιγνιτοποίηση με καταστροφή τεράστιων παραγωγικών δυνάμεων, ενώ τέλος -αλλά όχι λιγότερο σημαντικό- καταστρέφεται το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον από τους “πράσινους” επιδρομείς επιτρέποντας τους να εγκατασταθούν σε δάση, σε περιοχές “natura”, να κάνουν διανοίξεις δρόμων σε παρθένα μέρη με διατάραξη της βιοποικιλότητας και της υδρολογικής ισορροπίας κ.α.

Το κριτήριο τους, επομένως, για την εγκατάσταση των ΑΠΕ δεν είναι τεχνικό, δεν έχει να κάνει με την κάλυψη των αναγκών του λαού σε ενέργεια. Κριτήριο του νομοθετικού πλαισίου των ΑΠΕ και των επιλογών εγκατάστασης τους είναι το ποσοστό κέρδους που θα πετύχουν οι επενδυτές. Μάλιστα για τα συγκεκριμένα δύο “ειδικά έργα” το ότι τους επιτρέπεται η τμηματική ανάπτυξη τους, δεν θέλει πολύ μυαλό για να προβλέψουμε ότι θα ξεκινήσουν από αυτή τη μπάντα της Κρήτης που μπορούν να εξασφαλίσουν οικονομίες κλίμακας που τους εξασφαλίζει κέρδη τα οποία στη συνέχεια θα χρηματοδοτήσουν τα υπόλοιπα MW στην υπόλοιπη Κρήτη.

Κάτι ακόμα που επιδιώκουν οι “πράσινοι” επενδυτές είναι η αποδοχή τους από τις τοπικές κοινωνίας και εκεί τα βρίσκουν σκούρα τα τελευταία χρόνια. Εμείς βέβαια χαιρετίζουμε και στηρίζουμε τους μαζικούς φορείς, πολιτιστικούς συλλόγους, επιτροπές αγώνα που αντιστέκονται και οργανώνονται για να αντικρούσουν αυτόν τον σχεδιασμό και λέμε καθαρά ότι μόνο αυτοί, το λαϊκό κίνημα δηλαδή, μπορούν στην κατεύθυνση σύγκρουσης με αυτόν τον σχεδιασμό στο σύνολο του να πετύχουν την αναχαίτιση του και να προστατεύσουν τον τόπο μας.

Για εμάς ο σχεδιασμός που θα απαντούσε στις λαϊκές ανάγκες θα έπρεπε πρώτα και κύρια να τις παίρνει υπόψιν του αυτές ως προτεραιότητα για να καλυφθούν. Αντιμετωπίζοντας το ενεργειακό προϊόν ως κοινωνικό αγαθό, δεν καταστρέφεις τα μέσα παραγωγής όπως τον λιγνίτη, τα υφιστάμενα εργοστάσια, αλλά εφαρμόζεις όλες τις σύγχρονες μεθόδους για περιορισμό της βλάβης και ταυτόχρονα διασφαλίζεις και υπερασπίζεσαι σύγχρονα εργασιακά δικαιώματα, με μισθούς στο ύψος των αναγκών και εξασφαλισμένα ασφαλιστικά δικαιώματα. Οι άλλες μορφές παραγωγής ενέργειας αναπτύσσονται κεντρικά σχεδιασμένα και συμπληρωματικά παίρνοντας υπόψιν τον κορεσμό σε εγκαταστάσεις όπου υπάρχει, την σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινωνιών με το βλέμμα στραμμένο στο αύριο, στις επόμενες γενιές. Τέλος σε αυτό το πλαίσιο αξιοποιούνται όλες οι διαθέσιμες εγχώριες πηγές και όλες οι διαθέσιμες τεχνικές λύσεις για να βελτιώνεται το σημερινό “ενεργειακό μείγμα” της χώρας, για τη διασφάλιση της λαϊκής ευημερίας με εξασφάλιση πρόσβασης στο ρεύμα για όλους χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Ο Σ. Συμεωνίδης Κλείνοντας την πρωτολογία του είπε: «Η άποψη που λέει «να μην γίνουν επενδύσεις σε ΑΠΕ, παρά μόνο στην περιοχή που χαρακτηρίζεται ενεργειακός κόμβος» είναι υποκριτική και πατάει σε δύο βάρκες. Ο ενεργειακός σχεδιασμός είναι αντιλαϊκός στο σύνολο του και για αυτό τα πιθανά σενάρια χωροθέτησης του δεν μπορούν να βελτιώσουν το περιεχόμενο του. Σήμερα μπορεί να είναι ακόμα και σύμφωνος με το γενικό χωροταξικό και με ότι άλλο υφίσταται αλλά ποιος λέει ότι αυτά τα ζητήματα είναι ακίνητα. Ακόμα και αν δεν είμαστε εμείς εδώ σε 10-20 χρόνια θα είναι άλλοι και μάλιστα οι νέες γενιές που θα θέλουν να ζήσουν αξιοπρεπώς στον τόπο μας και δεν πρέπει να επιτρέψουμε να ανοίξει καμία πόρτα, παραθυράκι ή σχισμή για να “νομιμοποιηθεί” αυτό το έκτρωμα. Μήπως πριν από 20 χρόνια μπορούσε να φανταστεί κανείς αυτό που έχει γίνει σήμερα; Ούτε κατά διάνοια.

Με βάση αυτή τη σκέψη καταψηφίζουμε αυτόν τον ενεργειακό σχεδιασμό στο σύνολο του άρα και όσο αφορά αυτές τις επενδύσεις αυτές, που με αυτές αφορμή συζητάμε, για τους ηλιοθερμικούς σταθμούς σε Καρύδι και Αγ.Τριάδα, για τα φωτοβολταϊκά πάρκα, για το υβριδικό και τα νέα αιολικά πάρκα που σχεδιάζονται για εγκατάσταση στον Δήμο μας. Ο Σητειακός λαός προ πολλού έχει φωνάξει και θα το ξανακάνει «ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!». Η περιοχή μας είναι υπερκορεσμένη και δεν θα παραδοθεί στην επέλαση των επιχειρηματικών ομίλων της Ενέργειας. Το δημοτικό συμβούλιο πρέπει να εκφράσει αυτή την οργή, αγανάκτηση και αποφασιστικότητα της πλειοψηφίας των Σητειακών προς πάσα κατεύθυνση ώστε:

• Να μην παραδοθούν τα βουνά της περιοχής μας στους επιχειρηματικούς ομίλους. Να μην εγκατασταθούν φωτοβολταϊκά, αιολικά, ηλιοθερμικά πάρκα στην δημοτική ενότητα Λεύκης και οπουδήποτε στον Δήμο Σητείας.

• Να απορριφθούν οι ΜΠΕ, οι αιτήσεις εγκατάστασης, τα συμφωνητικά μίσθωσης του Δήμου με τις εταιρείες και να μην πέσει ούτε σφυριά για τις εργασίες κατασκευής τους.

• Να εξασφαλιστεί φθηνό ρεύμα για τα λαϊκά νοικοκυριά με δραστική μείωση της τιμής του ρεύματος, κατάργηση του “πράσινου” τέλους, των δημοτικών και άλλων τελών που επιβαρύνουν τους λογαριασμούς.

Η συζήτηση που ακολούθησε στη συνέχεια ήταν αποκαλυπτική από πολλές απόψεις αφού έγινε μεγάλη προσπάθεια, ειδικά από τους επικεφαλής της αντιπολίτευσης να αποπροσανατολιστεί η κουβέντα, να “ενισχυθεί” η πρόταση του Δημάρχου με επιχειρήματα που αποδέχονται τον αντιλαϊκό ενεργειακό σχεδιασμό της ΕΕ, των κυβερνήσεων και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων από το παραθυράκι. Για άλλη μια φορά δημοτική αρχή και ιδιαίτερα οι πρώην δήμαρχοι της Σητείας, “μια γροθιά”, ανέλαβαν το καθήκον να λειτουργήσουν ως αμορτισέρ εκτόνωσης της διογκούμενης λαϊκής δυσαρέσκειας, οργής και αμφισβήτησης ενάντια στον ενεργειακό σχεδιασμό του κεφαλαίου. Η αναφορά τους στην αλλαγή του μοντέλου ώστε να χωρέσει μικρούς παραγωγούς, τις «ενεργειακές κοινότητες», την οριοθέτηση του ενεργειακού κόμβου στον Δήμο στην ευρύτερη περιοχή του Αθερινόλακκου κ.α. ανέδειξαν τεράστιες αντιφάσεις που δεν μπορούσαν να αποφύγουν.

Ο Σ.Συμεωνίδης στην δευτερολογία του ανέφερε ότι μπροστά μας έχουμε μία παγκόσμια στρατηγική που προβάλλει τον ενεργειακό σχεδιασμό, που περιγράφηκε προηγουμένως, ειδικότερα στο πως αφορά την περιοχή μας,ως αναγκαίο καλό για όλους που όμως αντιμετωπίζει το ενεργειακό προϊόν ως εμπόρευμα και ως τέτοιο θα παράγεται με σκοπό τα κέρδη μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων αφού αυτοί ελέγχουν την αγορα. Ο σχεδιασμός είναι του κεφαλαίου και οι κυβερνήσεις και οι διακρατικοί σχηματισμοί, όπως η ΕΕ νομοθετούν και θέτουν τις κατευθύνσεις που απαιτούνται.

Το πρόβλημα επομένως ξεκινά λοιπόν από την αντιμετώπιση της ενέργειας ως εμπόρευμα και τα μοντέλα που ειπώθηκαν ότι τάχα θα προτάσσουν τους μικρούς ηλεκτροπαραγωγούς και τις «ενεργειακές κοινότητες» είναι όχι μόνο επικίνδυνα αλλά και ουτοπία, αφου μπάζουν από την πίσω πόρτα την αποδοχή του ενεργειακού προϊόντος ως εμπόρευμα και όχι ως κοινωνικό αγαθό.Οι συνεταιρισμοί – οι λεγόμενες «ενεργειακές κοινότητες»- θα εξυπηρετήσουν τελικά τον σχεδιασμό των μεγάλων, θα τις απορροφήσουν αργά ή γρήγορα, τους όρους του παιχνιδιού εν τέλει τους βάζουν αυτοί. Η “πίεση” για ανταποδοτικά, για την κατάλληλη χωροθέτηση, ο προβληματισμός για το «τι κάνουμε σε πιθανό repowering;», είναι και αυτά ένα “τυράκι στη φάκα” που δεν αλλάζει την ουσία, δηλαδή ποιος θα κερδίσει και ποιος θα χάσει από την υλοποίηση του ενεργειακού σχεδιασμού του κεφαλαίου.

Οι αντιφάσεις που φάνηκαν στην συνεδρίαση δεν είναι καθόλου παράξενο γεγονός και σίγοουρα όχι πρωτόγνωρο. Ότι δηλαδή “δημιουργείται πρόβλημα” με το φ/β-αποθηκευτικό πάρκο στο Απίδι που καταψηφίστηκε(26/7/21) αλλά είναι εντός του ενεργειακού κόμβου που προτείνεται. Όμως δεν λένε ότι η αντίφαση είναι ότι έχει υπερψηφιστεί(30/8/21) από την πλειοψηφία το ίδιο έργο, στο ίδιο σημείο με τους ίδιους όρους έναν μήνα μετά. Η σύμβαση για το ηλιοθερμικό επί της ουσίας δεν τηρείται από την πλευρά της εταιρείας και παρόλο που ζητήθηκε από την Λαϊκή Συσπείρωση Σητείας να καταγγελθεί(18/8/21) δόθηκε περίοδος συμμόρφωσης 180 μέρες στην εταιρεία και όχι έστω 90 που προβλεπόταν από την κατάπτυστη σύμβαση.

Οι επιστημονικές ανακαλύψεις, η εξέλιξη και η πρόοδος της τεχνολογίας αντί να είναι ευλογία για τους πολλούς μετατρέπεται σε κατάρα με το να είναι στα χέρια των λίγων, των επιχειρηματικών ομίλων. Η ελπίδα βρίσκεται στην λαϊκή κινητοποίηση και διεκδίκηση που στην κατεύθυνση σύγκρουσης με τον ενεργειακό σχεδιασμό στο σύνολο του μπορεί να εμποδίζει, να ανατρέπει επιλογές του και να αποσπά κατακτήσεις. Σε αυτή την υπόθεση δώσαμε και δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις.