Αυτή η στάση για τα λεωφορεία ήταν μοναδική και ξεχωριστή. Τη σχεδίασε η αρχιτέκτονας Μάρω Διαγιάντη και την θαυμάζαμε τοποθετημένη, απέναντι από το Τελωνείο του Αγίου Νικολάου. Αποτελούσε κάτι σαν αξιοθέατο της πόλης, γιατί είχαμε δει πολλούς επισκέπτες μας να την φωτογραφίζουν.
Όταν έγινε η περίφημη μονοδρόμηση του παραλιακού και δεν περνούσε πια λεωφορείο του ΚΤΕΛ, η στάση απομακρύνθηκε από ‘κει. Το φυσιολογικό θα ήταν να τοποθετηθεί κάπου αλλού, αλλά, άγνωστο γιατί, μάλλον μπήκε σε κάποια αποθήκη.
Ας την ψάξουμε και ας την τοποθετήσουμε οπουδήποτε, γιατί δεν είναι σωστό να έχουμε ένα τέτοιο έργο τέχνης, κάπου στοιβαγμένο, ενώ θα μπορούσε να κοσμεί την πόλη.
ΥΓ.: Η Μάρω Δαγιάντη είχε κάνει μελέτη και για τη δημιουργία υπαίθριου θεάτρου στην Αμμούδα του Αγίου Νικολάου, δίπλα στο ποτάμι. Δυστυχώς ουδέποτε υλοποιήθηκε! Έμεινε στα χαρτιά! Ακόμα μια πρόκληση για το νέο δήμαρχο του Αγίου Νικολάου.
ΛΕΩΝ.Κ.
