Το καφέ «Chez Georges» («Στου Γιώργου»), με το μπαλκόνι που προσφέρει την καλύτερη θέα της πόλεως του Αγίου Νικολάου, από το ψηλότερο σημείο, πάνω από τη λίμνη, αλλάζει διεύθυνση. Το ιστορικό καφέ κλείνει ένα κύκλο και ανοίγει ένα άλλο.
Όπως αναφέρεται σε ρεπορτάζ του Νίκου Τραντά στην ΑΝΑΤΟΛΗ για 30 και πλέον χρόνια, το δημοφιλές στέκι, που δημιουργήθηκε από γιαπί ακόμη, σε ένα από τα ομορφότερα καφέ και πρόσφερε ζεστό, ανθρώπινο σέρβις, καφέ, κρύα πιάτα και από τα καλύτερα κοκτέιλ της πόλης, κλείνει ένα μεγάλο κύκλο.
Εκείνο που το έκανε ιδιαίτερο, ήταν η ζεστασιά, η ανθρώπινη επαφή και η περιποίηση, του Γιώργου Μουτσάκη, του ανθρώπου που αφιέρωσε εκεί μέσα το πιο δημιουργικό κομμάτι της ζωής του. Το χαμόγελο του Γιώργου, η μεγάλη εμπειρία, η τιμιότητα του ανθρώπου, το μεράκι να το διαμορφώνει, προσθέτοντας διαρκώς νέα στοιχεία και αυθεντικές πινελιές, σεβόμενος το επίκαιρο εκείνο σημείο της πόλης, κέρδιζε τους πελάτες του, που του ανταπέδιδαν δεόντως, επιστρέφοντας την εκτίμηση στο πρόσωπό του και τη λατρεία τους για το συγκεκριμένο χώρο.
Ύστερα από 31 χρόνια παρουσίας και δουλειάς στο χώρο της εστίασης στον Άγιο Νικόλαο, ο Γιώργος Μουτσάκης αφήνει το «Chez Georges» και πριν από λίγες ημέρες παρέδωσε τα κλειδιά της επιχείρησης σε έναn άλλο επιτυχημένο επιχειρηματία της πόλης, τον Μάνο Κουφάκη, που ήδη διαχειρίζεται μια επιτυχημένη επιχείρηση – το «Γιόμα» – ακριβώς από κάτω.
Το «Chez Georges» δεν είναι ένα απλό καφέ – μπαρ. Είναι ένας χώρος γεμάτος φως, που σχεδόν «αιωρείται» πάνω από το κέντρο της πόλης. Είναι το σημείο που πρόσφερε ως σήμερα τη δυνατότητα και ευκαιρία στους Αγιονικολιώτες να εκτιμήσουν το πόσο τυχεροί είναι, που ζουν στον πανέμορφο τούτο τόπο και να τον αγαπήσουν πιο ουσιαστικά.
Είναι ο χώρος, τον οποίο ανακάλυπταν οι ξένοι επισκέπτες μας και απολάμβαναν το δροσερό ποτό τους όταν έκανε ζέστη ή ένα τσάι και μια ζεστή σοκολάτα τα πιο δροσερά βράδια. Το σημείο, όπου αποτύπωναν την οριστική εικόνα του Αγίου Νικολάου, που έπαιρναν ως άυλο σουβενίρ, επιστρέφοντας στις πατρίδες τους.
Ιστορικό καφέ
Το «Chez Georges» δικαιολογεί απόλυτα τοn χαρακτηρισμό «ιστορικό καφέ» του Αγίου Νικολάου – δεν έχουμε δα και πολλά που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τον τίτλο…
Όχι γιατί διατήρησε επί 31 χρόνια το ίδιο όνομα, για να γίνει τοπόσημο ή γιατί λειτούργησε σταθερά υπό την ίδια διεύθυνση, που σίγουρα αποτελούν δυο βασικές προϋποθέσεις για να καθιερωθεί ως τέτοιο. Ο χώρος αυτός, ουσιαστικά, λειτούργησε ως «πρεσβεία» για την πόλη του Αγίου Νικολάου. Δεν είναι τυχαίο ότι το «Chez Georges» ήταν ο πρώτος χώρος που σκεφτόταν κάποιος, όταν είχε ένα καλεσμένο ή ένα «επιφανή» πελάτη και ήθελε να τον περιποιηθεί ιδιαιτέρως προσφέροντάς του χαλάρωση και μια ισχυρή δόση ομορφιάς από την πόλη, μαζί με ένα ποτό και ένα σνακ, σε ένα εγγυημένα καθαρό και καλόγουστο περιβάλλον…
Ο Γιώργος δεν είναι τυχαίος άνθρωπος. Είναι ένας βαθιά συναισθηματικός, ευαίσθητος, με ειλικρινή ανησυχία και αγάπη για τον τόπο του. Ένας άνθρωπος από εκείνους που είχε να διδάξει πολλά στον χώρο της παροχής υπηρεσιών σε σχέση με τον Τουρισμό, στον οποίο στηρίζεται η οικονομία του Αγίου Νικολάου. Προσέγγιζε τον πελάτη με διακριτικότητα και ευγένεια και ανάλογα με το δικαίωμα που παραχωρούσε ο επισκέπτης, ο Γιώργος προσφερόταν να παρέχει κάθε χρήσιμη πληροφορία για τον τόπο. Ή ακόμη και να μοιραστεί το παράπονό του ή να σχολιάσει τα τοπικά δρώμενα. Τούτο το χαρακτηριστικό, συνέδεε το μοντέρνο καφέ, με το παλιό, παραδοσιακό καφενείο…
Ο Γιώργος δηλώνει ευγνώμων προς τους Αγιονικολιώτες, αλλά και τους ξένους ανθρώπους που τον στήριξαν, διαχρονικά. Από τον απλό άνθρωπο, όπως λέει, μέχρι τους διάσημους καλλιτέχνες, αθλητές, επιφανείς πολιτικούς.
Διασημότητες
Και ποιοι δεν πέρασαν από τον χώρο αυτό.
Μέχρι και βασιλείς απόλαυσαν εκείνο το μοναδικό που προσέφερε το «Chez Georges». Ήταν ο βασιλιάς της Σουηδίας Γουσταύος, με τη συνοδεία του, τον οποίο συνόδευσε στο καφέ ο Γιώργος Χουρδάκης, αξιοποιώντας τους προσκοπικούς δεσμούς που τους ένωναν. Ο βασιλιάς Γουσταύος ήταν Πρόεδρος του Προσκοπισμού.
Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Ανδρέας Παπανδρέου με τη Δήμητρα Λιάνη και δυο – τρεις υπουργούς, απόλαυσαν, τον Δεκαπενταύγουστο του 1993, γεύμα στο ιστορικό στέκι, στο οποίο τους συνόδευσε ο τότε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νίκος Κοκκίνης.
Τελευταίος επιφανής, που πέρασε από το καφέ ήταν ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ.
Πόσες και πόσες συνεντεύξεις δεν πήραμε εκεί μέσα; Θυμάμαι εκείνες, του σκηνοθέτη Θεόδωρου Αγγελόπουλου, του καλού φίλου Βρετανού συγγραφέα Άντονι Χόροβιτς, της Βικτόριας Χίσλοπ και τόσων άλλων προσωπικοτήτων. Ειδικά οι δύο τελευταίοι, αγάπησαν σφόδρα τον Άγιο Νικόλαο και το συγκεκριμένο καφέ και τα διαφήμισαν όπου κι αν βρέθηκαν. Ο κ. Χόροβιτς σε άρθρο του στην Daily Telegraph, δήλωσε ότι ένα μέρος που τον ηρεμεί και θα ’θελε να βρίσκεται, είναι στο «Chez Georges», να πίνει ένα «Μεταξά»…
Εκεί ήπιαν καφέ, ο Μιχάλης Κακογιάννης, ο Ζυλ Ντασσέν, ο Σταμάτης Κραουνάκης και πλήθος άλλων…
Ζωγράφοι επαγγελματίες και ερασιτέχνες, εμπνεόμενοι από τη ζεστή φιλόξενη αυτή γωνιά αλλά και από την πανοραμική θέα και την αισθητική του καφέ, ζωγράφισαν το χώρο και την πόλη, κληροδοτώντας, αποτυπωμένη στο χαρτί, τη μαρτυρία με την υπογραφή τους. Σε δέκα ογκώδεις δερματόδετους τόμους, ο Γιώργος φρόντισε τις δεκαετίες που πέρασαν να αποθησαυρίσει χιλιάδες αυτόγραφες ευχές, σχόλια, εντυπώσεις, σκίτσα, αφιερώσεις από πελάτες – όλα διθυραμβικά.
Είναι και η μόνη «προίκα» που πήρε μαζί του φεύγοντας ως ηθική ανταμοιβή για την τίμια δουλειά και προσφορά του όλα αυτά τα χρόνια.
Πριν ανοίξει το «Chez Georges», ο Γιώργος Μουτσάκης εργάστηκε για 10 χρόνια περίπου στον ξενοδοχειακό χώρο, τα καλοκαίρια, στον Άγιο Νικόλαο. Τους χειμώνες, που ο τουρισμός σταματούσε στην πόλη, εκπατριζόταν στο εξωτερικό για να εργαστεί – Γερμανία, Ισπανία, Κανάρια Νησιά, Αγγλία, Γαλλία, Ελβετία και στο τέλος και στη Νέα Υόρκη! Αυτό, μέχρι το 1989, οπότε και αποφάσισε να δημιουργήσει τη δική του επιχείρηση στον Άγιο Νικόλαο.
«Ήταν σαν παιδί μου»
Πολύ συγκινημένος ο Γιώργος Μουτσάκης μίλησε στην ΑΝΑΤΟΛΗ για την απόφασή του να παραδώσει τα κλειδιά του καφέ, δικαιολογώντας την απόφαση αυτή ως ανάγκη, για λόγους υγείας.
«Το μαγαζί αυτό το αισθάνομαι σαν παιδί μου. Μπήκα μέσα το Σεπτέμβριο του 1989, σπρώχνοντας ένα παραθυράκι, όταν ακόμη ήταν ατελείωτη η οικοδομή. Αμέσως το επέλεξα και σιγά – σιγά φτιάχτηκε με εσωτερικό σχεδιασμό από τον Γιώργο Αλεξανδράκη, αδελφός του Αλέκου Αλεξανδράκη στον οποίο ανήκει το κτίριο. Λειτούργησε το 1990».
Το 2018 έγινε η τελευταία ανακαίνιση που έδωσε ένα ιδιαίτερο, πιο αρτίστικο χαρακτήρα στο καφέ, με επιμέλεια της συντρόφου του Γιώργου, της Μargaretha Tuft, η οποία τον στήριξε αναβαθμίζοντας το καφέ και προσδίδοντάς του νέα πνοή.
Καθοριστική, για τη νέα δυναμική του καταστήματος η παραχώρηση από το Λιμενικό Ταμείο, λίγων τετραγωνικών μέτρων στην άκρη του αλσυλλίου, που βρίσκεται λίγα μέτρα από το καφέ, πάνω από τη λίμνη. Τον χώρο αυτό «μεταμόρφωσε» ο Γιώργος με απόλυτο σεβασμό και καλαισθησία, τοποθετώντας 4-5 τραπεζάκια, δυο παγκάκια και μερικές καρέκλες, αλλά πολλές πήλινες γλάστρες με λουλούδια και αρωματικά φυτά, μετατρέποντάς τον σε μια παραδεισένια γωνιά. Ενα μοναδικό σημείο για να απολαύσει κανείς το ποτό του, στη δροσιά από το πράσινο και τη λίμνη στα «πόδια» του. Κάθε σεζόν, απτόητος, αγόραζε καινούριες γλάστρες, αντικαθιστώντας όσες του έκλεβαν ή σπούσαν κάποιοι αχαρακτήριστοι…
Χωρίς αλλαγές για την ερχόμενη σαιζόν
Ο Μάνος Κουφάκης παρέλαβε τα κλειδιά του καταστήματος και, όπως είπε στην ΑΝΑΤΟΛΗ, την ερχόμενη τουλάχιστον σεζόν θα συνεχίσει να το λειτουργεί, όπως ακριβώς και πριν, χωρίς σχεδόν καμία αλλαγή. Θα συμπληρώσουν κάποια στοιχεία στη διακόσμηση, που αφαιρέθηκαν και προσέδιδαν τις προσωπικές «πινελιές» της προηγούμενης διεύθυνσης του καταστήματος. Θα εξακολουθήσει να προσφέρει καφέ, ποτό και το σωστό κοκτέιλ, διασφαλίζοντας το ήσυχο, ποιοτικό περιβάλλον για τα οποία καθιερώθηκε το «Chez Georges», στις δεκαετίες που πέρασαν, τόνισε.
Απαντώντας, αν θα αλλάξει η ονομασία, ο κ. Κουφάκης, είπε ότι όλα έγιναν πολύ γρήγορα και δεν έχουν φτάσει ακόμη σε τέτοια απόφαση. Διευκρίνισε επίσης ότι, το πολύ καλό εστιατόριο που λειτουργεί από κάτω και το καφέ – μπαρ από πάνω, θα λειτουργήσουν ως δύο ξεχωριστές επιχειρήσεις, προσφέροντας διαφορετικό είδος το καθένα. Εξ άλλου η ερχόμενη σεζόν πλησιάζει και λόγω της ρευστότητας που υπάρχει λόγω της πανδημίας, δεν επιτρέπονται «περιττές» κινήσεις, επεσήμανε χαρακτηριστικά.
Ευχές και ευχαριστίες
Ο Γιώργος Μουτσάκης ευχήθηκε στον Μάνο Κουφάκη καλή δουλειά, σημειώνοντας ότι, αν εκείνος το έφθασε στο «55%» με το πλήθος των δυσκολιών και προσκομμάτων που συνάντησε στην επιχειρηματική πορεία του, η νέα διεύθυνση να το φτάσει και να ξεπεράσει το «100%»…
Κλείνοντας, ο Γιώργος εκφράζει τις ευχαριστίες τους προς όλο εκείνο τον κόσμο, απλούς ή διάσημους, για τη στήριξη, την αναγνώριση και το κουράγιο που πήρε, για να συνεχίσει να προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια, παρά τα εμπόδια και τις απογοητεύσεις που είχε δοκιμάσει κατά καιρούς.
Επίσης απηύθυνε «ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλα τα παιδιά που δουλέψαμε μαζί , γιατί, χωρίς τη βοήθειά τους δεν θα μπορούσε να βγει αυτή η προσπάθεια. Ιδιαίτερα ευχαριστώ τη Margaretha και τους γονείς μου, που στάθηκαν δίπλα μου στις δύσκολες στιγμές. Χωρίς όλους αυτούς δεν θα τα είχα καταφέρει», κατέληξε αποχαιρετώντας μας.
