Με αφορμή τις δηλώσεις του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών κατά την επίσκεψή του στα εργοτάξια του ΒΟΑΚ, σύμφωνα με τις οποίες «το έργο βρίσκεται σε καλή τροχιά» και «οι εργασίες στο τμήμα Νεάπολη – Άγιος Νικόλαος προχωρούν με καλό ρυθμό», η Βουλευτής Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ, Κατερίνα Σπυριδάκη, μαζί με τον Βουλευτή Δράμας και Τομεάρχη Υποδομών και Μεταφορών, Τάσο Νικολαΐδη προχώρησαν στην ακόλουθη κοινή τοποθέτηση:
Οι δηλώσεις του Υπουργού δεν αντέχουν σε καμία σοβαρή ανάγνωση της πραγματικότητας. Δεν μπορεί να γίνεται λόγος για «καλή τροχιά» όταν για το ίδιο έργο έχουν ήδη χαθεί 38 εκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και έχουν καταβληθεί 21 εκατομμύρια ευρώ αποζημιώσεις στον εργολάβο για καθυστερήσεις που οφείλονται στο ίδιο το Δημόσιο.
Αυτή δεν είναι πρόοδος. Είναι η επιβεβαίωση μιας αποτυχημένης διαχείρισης, που κοστίζει ακριβά στους Έλληνες φορολογούμενους.
Ο Υπουργός μιλά για «καλό ρυθμό εργασιών», την ώρα που το έργο:
- έχει υποστεί επανειλημμένες παρατάσεις,
- έχει βγει εκτός των χρονοδιαγραμμάτων του Ταμείου Ανάκαμψης,
- και έχει ήδη οδηγηθεί σε απένταξη σημαντικών ευρωπαϊκών πόρων.
Άλλωστε, η ίδια η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου έχει παραδεχθεί στη Βουλή ότι το έργο δεν μπορεί να ολοκληρωθεί εντός των προβλεπόμενων χρονικών ορίων, ενώ τα ορόσημα έχουν ήδη τροποποιηθεί. Πώς, λοιπόν, μπορεί να παρουσιάζεται ως επιτυχία μια πορεία που έχει εκτροχιαστεί από τον αρχικό σχεδιασμό;
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι στις δηλώσεις του Υπουργού δεν υπάρχει καμία αναφορά στις πραγματικές αιτίες των καθυστερήσεων. Οι καθυστερήσεις στις απαλλοτριώσεις – που αποτέλεσαν τον βασικό λόγο τόσο των αποζημιώσεων όσο και της απένταξης κονδυλίων – δεν ήταν αποτέλεσμα εξωγενών παραγόντων. Ήταν αποτέλεσμα συγκεκριμένων επιλογών και παραλείψεων της διοίκησης.
Στη Βουλή τεκμηριώσαμε με σαφήνεια ότι υπήρξαν:
- λάθη σε κτηματολογικές εγγραφές,
- προβληματικές εκτιμήσεις αποζημιώσεων,
- σημαντικές καθυστερήσεις στις διοικητικές διαδικασίες,
- και παθητική στάση των αρμόδιων υπηρεσιών.
Παράλληλα, το Υπουργείο επέμενε να παρουσιάζει το έργο ως πλήρως ώριμο, με ολοκληρωμένες μελέτες. Η πραγματικότητα απέδειξε το αντίθετο. Οι ελλείψεις στην ωριμότητα του έργου αποτυπώνονται σήμερα με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο: καθυστερήσεις, αποζημιώσεις και απώλεια χρηματοδότησης.
Την ίδια στιγμή, για ακόμη μία χρονιά η Κρήτη θα υποδεχθεί εκατομμύρια επισκέπτες που θα αντικρίσουν εργοτάξια και ημιτελείς υποδομές αντί για έναν σύγχρονο αυτοκινητόδρομο. Αυτό δεν είναι μόνο ζήτημα εικόνας για τον τουρισμό. Είναι πρωτίστως ζήτημα οδικής ασφάλειας για τους κατοίκους και τους επισκέπτες του νησιού, οι οποίοι συνεχίζουν να κινούνται σε έναν επικίνδυνο και ανεπαρκή οδικό άξονα.
Μάλιστα, ακούσαμε και τον Υπουργό να δηλώνει ότι “ο ΒΟΑΚ γίνεται πρωτίστως για τους Κρητικούς”. Αν αυτό ισχύει, τότε πώς εξηγείται ότι οι Κρητικοί καλούνται ήδη να πληρώσουν 59 εκατομμύρια ευρώ επιπλέον κόστος λόγω κυβερνητικών αστοχιών; Πώς εξηγείται ότι το έργο καθυστερεί, ότι χάνει ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και ότι για ακόμη μία χρονιά το νησί θα υποδεχθεί επισκέπτες μέσα σε εργοτάξια; Ένα έργο που γίνεται για τους πολίτες δεν τους επιβαρύνει, δεν καθυστερεί και κυρίως δεν θέτει σε κίνδυνο την ασφάλειά τους.
Και το ερώτημα είναι εύλογο: με τα χρήματα που ήδη χάθηκαν και καταβλήθηκαν – τα 38 εκατομμύρια ευρώ της απένταξης και τα 21 εκατομμύρια των αποζημιώσεων – θα μπορούσε να έχει προχωρήσει ένα κρίσιμο τμήμα της ανατολικής Κρήτης, όπως το Καλό Χωριό – Γέφυρα Φρουζή. Αντί αυτού, οι πολίτες καλούνται να πληρώνουν τις αστοχίες της διοίκησης και να παραμένουν χωρίς τις υποδομές που δικαιούνται.
Οι πολίτες της Κρήτης δεν μπορούν να αρκούνται σε γενικόλογες διαβεβαιώσεις και επικοινωνιακές δηλώσεις. Δικαιούνται σαφείς απαντήσεις:
- Πώς θα καλυφθεί το χρηματοδοτικό κενό που δημιουργήθηκε;
- Ποιο είναι το νέο, ρεαλιστικό και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του έργου;
- Πώς θα διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξουν νέες απεντάξεις κονδυλίων;
- Και τελικά, θα παραδοθεί το τμήμα έως τις Λίμνες, όπως φημολογείται προεκλογικά, ή πρόκειται για ακόμη μία υπόσχεση χωρίς αντίκρισμα;
Ο ΒΟΑΚ δεν μπορεί να συνεχίσει να αποτελεί πεδίο επικοινωνιακής διαχείρισης. Είναι ένα έργο ζωτικής σημασίας για την Κρήτη και απαιτεί σοβαρό σχεδιασμό, διοικητική επάρκεια και πολιτική ευθύνη.
Η πραγματικότητα δεν αλλάζει με δηλώσεις. Και η πραγματικότητα σήμερα είναι μία: οι καθυστερήσεις, οι αστοχίες και οι λανθασμένοι χειρισμοί της κυβέρνησης κοστίζουν ήδη δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και θέτουν σε κίνδυνο την ολοκλήρωση ενός έργου που η Κρήτη περιμένει εδώ και δεκαετίες.
