Mε τη συμμετοχή σύσσωμου του Ιερού Κλήρου της Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου στην Αίθουσα Συνεδρίων του Κέντρου Πολιτιστικής και Κοινωνικής Μέριμνας της Ι. Μητροπόλεως, στην Ιεράπετρα, η πρώτη Ιερατική Σύναξη που συγκάλεσε ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Κύριλλος.
Πριν την έναρξη των εργασιών του συνεδρίου ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος τέλεσε Τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού Γέροντος και προκατόχου του, Μητροπολίτου κυρού Ευγενίου, και μίλησε για τον σκοπό των Ιερατικών Συνάξεων, που θα συνεχίσουν να πραγματοποιούνται, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, και κυρίως προ των μεγάλων εορτών των Χριστουγέννων και του Πάσχα, αλλά και ανά Αρχιερατική Περιφέρεια, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα εμβάθυνσης “σε διάφορα επίκαιρα ζητήματα που σχετίζονται με τη διακονία μας ως Οικονόμων των Μυστηρίων της Αγίας του Χριστού Εκκλησίας”, αλλά και ενημέρωσης σε θέματα διοικητικά και διαχειριστικά.
Όπως σημείωσε, μεταξύ άλλων, στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος: “Με τη χάρη του Θεού και με ιδιαίτερη συγκίνηση πραγματοποιούμε την πρώτη μας σύναξη “επί το αυτό” μετά την αδόκητο εκδημία του μακαριστού Γέροντος και Προκατόχου μου Μητροπολίτου Ιεραπύτνης και Σητείας κυρού Ευγενίου και την ανάληψη του πηδαλίου του νοητού σκάφους της Τοπικής μας Εκκλησίας από την ελαχιστότητά μου, κατόπιν της τιμίας ψήφου των αγίων Αρχιερέων της Εκκλησίας Κρήτης. […] Η σημερινή μας σύναξη είναι πολύ σημαντική, όχι μόνο γιατί είναι η πρώτη της νέας περιόδου για την τοπική μας Εκκλησία, αλλά κυρίως γιατί ενδυναμώνει τον σύνδεσμο της ενότητας μεταξύ Επισκόπου και Ιερέων, ώστε να υπάρχει συνεργία, συνιερουργία και συλλειτουργία μεταξύ μας, ενόψει μάλιστα της επικείμενης μεγάλης εορτής της Γεννήσεως του Κυρίου μας και του Αγίου Δωδεκαημέρου. Σύμφωνα με τον άγιο Ιγνάτιο τον Θεοφόρο «το γαρ αξιονόμαστον υμών πρεσβυτέριον, του Θεού άξιον, ούτως συνήρμοσται τω επισκόπω ως χορδαί κιθάρα» (Εφεσ. 20, 2˙ 4, 1 : ΒΕΠΕΣ 2, 268, 265). Δηλαδή, δεν μπορεί να υπάρξει κιθάρα χωρίς χορδές, ούτε χορδές χωρίς κιθάρα, αφού η μελωδία προϋποθέτει όχι απλώς την ύπαρξη και των δύο. Έτσι και το τίμιο Πρεσβυτέριο της Εκκλησίας πρέπει να είναι συναρμοσμένο με τον Επίσκοπό του …. Ο Επίσκοπος κείται “εις τύπον και τόπον Χριστού” και αποτελεί το κέντρο ενότητας της τοπικής Εκκλησίας, γι᾿ αυτό και ο Ιερός Κλήρος επιδεικνύει σεβασμό, αφοσίωση και υπακοή στο πρόσωπο του Επισκόπου. Ως πατέρας, ποιμένας και διδάσκαλος του κλήρου και των πιστών ο Επίσκοπος οφείλει να καλλιεργεί με κάθε τρόπο την ενότητα και την αρμονική συνύπαρξη των τριών ιερατικών βαθμών. […] Η εκκλησιαστική παράδοσή μας επιβάλλει την αρμονική συνύπαρξη και λειτουργία τους, επειδή υπηρετεί την ενότητα και την πνευματική οικοδομή του εκκλησιαστικού σώματος. Με τη διαποίμανσή Του ο Κληρικός αναγορεύεται σε μιμητή του Αρχιποίμενος Χριστού και διακονεί τον άνθρωπο “υπέρ ου Χριστός απέθανεν”. Αποστολή και έργο όλων εμάς που αξιωθήκαμε να γίνουμε μέτοχοι του ιερατικού χαρίσματος είναι η συμμετοχή στην αποστολή του Χριστού και η συνέχιση του έργου που Εκείνος, «ο απόστολος και αρχιερεύς της ομολογίας ημών Ιησούς» (Εβρ. 3, 1), επετέλεσε. Χρέος μας ιερό είναι να επιτελούμε όσο το δυνατόν πληρέστερα αυτήν την ύψιστη αποστολή του Ποιμένος και καθοδηγητού του ποιμνίου μας, έχοντας ως πρότυπο τον Αρχιποίμενα Κύριό μας Ιησού Χριστό, στο Θεανδρικό πρόσωπο του Οποίου ενσαρκώνεται ο “Καλός Ποιμένας”.
Στη συνέχεια ο Σεβ/τος προλόγισε το θέμα του συνεδρίου που ήταν «Ο Ιερέας και η διαχείριση της μνήμης», παρουσιάζοντας τον ομιλητή, τον Δρ. Αρχαιολογίας και Καθηγητή της Ανωτάτης Εκκλ/κής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης κ. Γεώργιο Φουστέρη.
Ο κ. Φουστέρης αναφέρθηκε στη σημασία της μνήμης, επισημαίνοντας ότι όλος ο αγώνας του χριστιανού έχει σκοπό να είναι “αιωνία η μνήμη του”, δηλ. να εγγραφεί στη μνήμη του Θεού. Αναρωτήθηκε μάλιστα γιατί είναι σημαντικά τα εκκλησιαστικά μνημεία και τα κειμήλια, αφού αυτά είναι φθαρτά και πρόσκαιρα. Όπως, όμως, εξήγησε έχουν αξία γιατί μας βοηθούν να κατανοήσουμε ότι είμαστε φορείς μιας μεγάλης διαχρονικής παράδοσης και μας παραπέμπουν στο κοινό βίωμα και την κοινή προσδοκία ζώντων και τεθνεώτων για τη Βασιλεία των Ουρανών, δηλ. έχουν προοπτική την αιωνιότητας, ενώνοντας τα παρελθόντα με τα παρόντα και τα παρόντα με τα έσχατα.
Ο ομιλητής αναφέρθηκε στη μεταβολή του τρόπου ζωής που έχει επέλθει τις τελευταίες έξι δεκαετίες στην πατρίδα μας, η οποία επέφερε μεν τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, οδήγησε όμως στην αλλαγή του ήθους και του πολιτιστικού αποθέματός μας. Αυτός ο ορυμαγδός των αλλαγών επηρέασε ακόμα και την Εκκλησία μας, αφού τα πάντα μεταρρυθμίστηκαν ακόμα και η σχέση μας με τα μνημεία. Όμως, τίποτε δεν είναι για πέταμα εφόσον αυτό έχει σχέση με την Εκκλησία και το λειτουργικό ήθος της, η οποία, όπως σημείωσε χαρακτηριστικά “είναι η μοναδική αυθεντική μη Κυβερνητική Οργάνωση (Μ.Κ.Ο), γνήσια λαϊκή, αυτοχρηματοδοτούμενη και με τεράστιες δυνατότητες εθελοντικής ενεργοποίησης της κοινωνίας μας”. Επίσης, ο ομιλητής τόνισε ότι η διάσωση των εκκλησιατσικών μνημείων και κειμηλίων έχει εθνική, πολιτιστική και ποιμαντική διάσταση, αφού, κατά τον Αλέξ. Παπαδιαμάντη, είναι “εσχάτη εθνική αφιλοτιμία” να μη διατηρούμε τα μνημεία και τα κειμήλιά μας, αφού με αυτά αποκτούμε συναίσθηση της ιστορικής μας κληρονομιάς και τις ιδιοπροσωπίας μας ως λαός.
Στο σημείο αυτό ο Σεβ/τος κ. Κύριλλος επεσήμανε την ανάγκη σωστής διαχείρισης της μνήμης, ώστε να δίδεται προτεραιότητα στη συντήρηση παλαιών ναών σε σχέση με την ανοικοδόμηση νέων.
Στο δεύτερο μέρος της Σύναξης έγινε ενημέσωση του Σεβ/του Μητροπολίτου για σημαντικά υπηρεσιακά θέματα και στη συνέχεια ετέθησαν ερωτήματα ποιμαντικής και λειτουργικής φύσεως από τους Εφημερίους και αναπτύχθηκε γόνιμος και εποικοδομητικός διάλογος. Στο τέλος ο Σεβ. κ. Κύριλλος έδωσε στους Κληρικούς τις εγκάρδιες ευχές του για ευλογημένα Χριστούγεννα και καλό άγιο Δωδεκαήμερο και τους διένειμε τα βιβλία “Ἱστορία της Εκκλησίας Κρήτης” του Θ. Δετοράκη, καί “Οι Επίσκοποι της Κρήτης στις Οικουμενικές Συνόδους” του Αρχιμ. Σεβαστιανού Σωμαράκη, που αποτελούν εκδόσεις του επισήμου Δελτίου της Εκκλησίας Κρήτης “Απόστολος Τίτος”.
