Με έναν τρόπο νηφάλιο και συγκροτημένο, γεμάτος ήρεμη αυτοπεποίθηση, ο Αντώνης Φωνιαδάκης είναι έτοιμος να παρουσιάσει το νέο χορογραφικό του πρότζεκτ στη Λυρική, την πρώτη δουλειά με την ιδιότητα πλέον του νέου διευθυντή του Μπαλέτου. Το «Links», η σπονδυλωτή τριλογία που κάνει πρεμιέρα στις 3 Απριλίου στο Θέατρο «Ολύμπια», είναι απλώς η πρώτη επαφή του Ιεραπετρίτη Αντώνη Φωνιαδάκη με τους χορευτές της Λυρικής. Και παρότι αναλαμβάνει τα καθήκοντά του επισήμως την 1η Σεπτεμβρίου, η αναμενόμενη πρεμιέρα έχει τη λάμψη μιας νέας αρχής. «Καλή είναι η προσδοκία, αλλά προτιμότερη η πραγματικότητα», λέει ο ίδιος, που, όπως επαναλαμβάνει, «δεν βιάζεται». Με το ένα πόδι γερά πλέον στην Αθήνα και με το άλλο στον κόσμο, με τις πολλαπλές υποχρεώσεις του ως ελεύθερου επαγγελματία χορογράφου, ο Αντώνης Φωνιαδάκης μεταδίδει μια βεβαιότητα. Απλώς, ίσως, γιατί ο ίδιος δεν έχει βεβαιότητες, παρά μόνον επενδεδυμένα πλάνα με μεγάλη προσοχή και αυτοσυνειδησία.
Το «Links» είναι κάτι νέο, αλλά εμπεριέχει και χρησιμοποιεί ως αφετηρία το «Selon Desir», τη χορογραφία του 2004, εδώ, όμως, αρκετά «κουνημένη» που έρχεται να ενωθεί σε ένα αρθρωτό μουσικό περιβάλλον με δύο εντελώς νέες χορογραφίες, σε μια στυλιστική διακύμανση από το μοντέρνο και το ήπιο κλασικό ώς ένα «συνονθύλευμα», ένα υβριδικό δοξαστικό της ελευθερίας.
Πολυμορφικός
Αλλά για τον Φωνιαδάκη η «ελευθερία» είναι έλλογη, όχι άναρχη. Το μουσικό περιβάλλον στο «Links» είναι ο Μπαχ και ο Χέντελ, και με τη δική τους μουσική ο στενός συνεργάτης, συνθέτης και μουσικολόγος Ζιλιέν Ταρίντ δημιούργησε ένα συνεκτικό με αυτόνομα μέρη τοπίο, μέσα στο οποίο ο Αντώνης Φωνιαδάκης αφουγκράζεται «τις αντιστίξεις και τις ομοιότητες». «Το μπαρόκ είναι πολύ κοντά στον τρόπο που η κίνησή μου εμπεδώνει τη μουσικότητά του», λέει, αλλά, παρότι έχει κάνει ήδη δύο όπερες του Ραμό, δεν αισθάνεται ότι «ανήκει».
«Είμαι ένας καλλιτέχνης πολυμορφικός», λέει, «μπορώ να κινηθώ από το άκρως κλασικό στο πολύ μοντέρνο. Είναι η φύση της δουλειάς μου αυτή». Στη Λυρική έφερε αυτήν την πρόταση, το «Links». Εν προκειμένω, καθώς είχε και στο παρελθόν ασχοληθεί με τον Μπαχ και τον Χέντελ, πρότεινε «ένα σύνθετο περιβάλλον στο οποίο να συνυπάρχουν και οι δύο συνθέτες».
Αυτή τη στιγμή στο Μπαλέτο της Λυρικής αρχίζει ένα «πείραμα». Πώς δηλαδή ένα σώμα χορευτών που έχει μάθει να δουλεύει με έναν συγκεκριμένο τρόπο μπορεί να κινηθεί προς την αντίληψη του κόσμου που εκπροσωπεί ο Αντώνης Φωνιαδάκης. «Με ενδιαφέρει η εσωτερική κατάρτιση κάθε χορευτή και να διερευνήσω τρόπους με τους οποίους θα μπορεί να μεταχειριστεί την τεχνική αλλά και το πνεύμα μου». Προς το παρόν, η περίοδος που διανύουμε είναι το στάδιο των συζητήσεων. Η μεταστέγαση στο νέο κτίριο είναι στον ορίζοντα, αλλά η νέα καλλιτεχνική περίοδος είναι εν τη γενέσει της. «Προτεραιότητα είναι να αφουγκραστώ τις δυνατότητες. Απαιτείται δουλειά και προετοιμασία. Επιθυμία μου είναι να φέρω το Μπαλέτο της Λυρικής σε επαφή με καλλιτέχνες διεθνούς διαμετρήματος, κάτι που θα φέρει μακροπρόθεσμα σημαντικά οφέλη. Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να κινηθούμε σύμφωνα με την πραγματικότητα, δηλαδή στο μέτρο που και ο ευρύτερος οργανισμός είναι έτοιμος τεχνικά αλλά και πνευματικά. Δεν βιάζομαι. Αλλωστε, ποτέ κάτι βίαιο ή απότομο δεν είχε θετικά αποτελέσματα. Προτιμώ τα προσεκτικά βήματα και τους χαμηλούς τόνους. Η θητεία μου είναι τριετής, και ο χρόνος αυτός πιστεύω είναι ικανός».
Εξάλλου, ο χρόνος της επώασης μιας ιδέας ή ενός σχεδίου, αυτός δηλαδή ο χρόνος που βασίζεται στη ροή και στη μεταβολή, έχει κεντρική θέση στη φιλοσοφία του Αντώνη Φωνιαδάκη. Καθώς η ιδέα του αμφίσημου και του συμπληρωματικού διατρέχει τις χορογραφίες του και με μεγάλη φυσικότητα γίνεται η μετάβαση από τον φόβο στην ευφορία ή από την αθωότητα στη σεξουαλικότητα, έτσι και τώρα, σε αυτήν τη νέα περίοδο της καριέρας του Αντώνη Φωνιαδάκη, γεννώνται οι συνθήκες μιας άλλης «μετάβασης».
«Θέλω να δημιουργώ», λέει ο ίδιος, «και όχι απλώς να διευθύνω». Με το ενδιαφέρον που δείχνει για το δυναμικό που έχει η Ελλάδα, η νέα περίοδος του Μπαλέτου της ΕΛΣ αναμένεται σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας.
Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
