Το φαινόμενο της ξήρανσης αλλά και νέκρωσης κέδρων στο νησί της Χρυσής έχει επισημανθεί εδώ και τουλάχιστον δυο – τρία χρόνια, δήλωσε στην ΑΝΑΤΟΛΗ ο Διευθυντής Δασών Μανόλης Συλλιγάρδος, με αφορμή τα σχετικά δημοσιεύματα της ΑΝΑΤΟΛΗΣ.
Η Διεύθυνση Δασών δεν παρέμεινε αδρανής, με την εμφάνιση και εξέλιξη του φαινομένου αυτού, είπε ο Δασάρχης. Απευθύνθηκε στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και συγκεκριμένα στον Ελληνικό Γεωργικό Οργανισμό «Δήμητρα» όπου ανέφερε το πρόβλημα, ζητώντας ειδική εξέταση για να εντοπιστούν τα αίτια.
Ο επιστημονικός ερευνητής του Ινστιτούτου Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων Δρ Πάνος Πετράκης πραγματοποίησε το 2015 αυτοψία στο νησί, συλλέγοντας και δείγματα από κέδρους για εργαστηριακή ανάλυση. Επίσης η Διεύθυνση Δασών έστειλε και άλλα δείγματα προς ανάλυση. Κατόπιν των σχετικών αναλύσεων, το Ινστιτούτο γνωμάτευσε ότι οι νεκρώσεις και οι ξηράνσεις των βελονών του κέδρου που φύεται στη Χρυσή (κωνοφόρου Juniperus oxycedrus macrocarpa), δεν οφείλονται σε έντομο καραντίνας (scolytidae). Πιθανόν να οφείλονται σε προσβολές από το έντομο «Buprestis cupressi», αποφάνθηκε το Ινστιτούτο. Σαφής, πάντως απάντηση που να προσδιορίζει την αιτία ξήρανσης και νέκρωσης κέδρων στο νησί – φαινόμενο που είναι σε εξέλιξη ως σήμερα, δεν έχει δοθεί… Ακολούθησε και δεύτερη επίσκεψη και αυτοψία.
Στην έκθεση που είχε συντάχθηκε μετά και υπέγραφε η διευθύντρια του Ινστιτούτου Δρ Κωνσταντινιά Τσαγκάρη, επισημαίνονται, μεταξύ άλλων, ύστερα από την επίσκεψη της 4ης Σεπτεμβρίου 2015, που έκαναν αυτοψία σε δύο περιοχές του νησιού, στο νότιο και στο κεντρικό τμήμα: «Η πρώτη περιοχή, είναι το σύστημα των αμμοθινών, που εκτείνεται από την αποβάθρα μέχρι τη μεγάλη αμμώδη ακτή, στο βόρειο τμήμα της νήσου. Η δεύτερη έχει πολύ μικρότερο βάθος στο αμμώδες υπόστρωμα και βρίσκεται στο Ν.Α. τμήμα. Η περιοχή αυτή περιείχε και μερικά νεκρά δέντρα κέδρου (όχι περισσότερα από 20) πιθανότατα σαν αποτέλεσμα δράσεων των προηγούμενων (λιγότερο από 4) ετών. Οι κέδροι στο τμήμα αυτό ήταν σε καλή κατάσταση και έφεραν εις πέρας το βασικό οικολογικό τους ρόλο, δηλαδή τη συγκράτηση της άμμου, που άγεται από τον άνεμο προς το εσωτερικό της νήσου. Η ύπαρξη του βιότοπου των κέδρων αποτελεί τον παράγοντα, που συγκρατεί την άμμο που συσσωρεύεται τόσο από την νότιο όσο και από τη βόρειο πλευρά του νησιού.
Στο κεντρικό τμήμα της νήσου παρατηρήσαμε εκτεθειμένες ρίζες των κέδρων, σε αρκετό ύψος από το μη αμμώδες έδαφος, το οποίο θα χρησίμευε για στερέωση και διατροφή των αρτιφύτρων, που ενσκήπτουν από τα παραβλαστήματα. Έτσι, δεν υπάρχει τρόπος αναπλήρωσης των νεκρών κέδρων ακόμη και αν το είδος αυτό του κέδρου παράγει εξαιρετικά μεγάλου μήκους ρίζες. Σε κεδρόδεντρα που βρίσκονταν κοντά σε εγκαταστάσεις ολιγοήμερης παραμονής επισκεπτών (καβάντζες) δεν παρατηρήθηκαν ιδιαίτερες ξηράνσεις κλάδων ή νεκρώσεις δέντρων ή ακόμη και διαταράξεις στις κατανομές των τερπενοειδών που αναλύθηκαν γι’ αυτό το σκοπό. Επιπλέον, δεν υπήρχαν και σημεία προσβολής από τα κυριότερα ξυλοφάγα έντομα του είδους», επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, στην έκθεση του ινστιτούτου.
Ο Διευθυντής Δασών αναφερόμενος στο θέμα, είπε ότι οι σχετικές ενέργειες του Ινστιτούτου, από το 2015, έγιναν σε συνεργασία με το Δασαρχείο και το Σύλλογο Φίλων Χρυσής. Ο κ. Συλλιγάρδος ανέφερε ότι από τα πορίσματα των εξετάσεων δειγμάτων από κέδρους του νησιού, έχει προκύψει το συμπέρασμα ότι «δεν υπάρχει κίνδυνος ξήρανσης των κέδρων, αφορά περιοδικό φαινόμενο και ότι σιγά – σιγά το κεδροδάσος θα ανακάμψει… Εμείς, όμως δεν μείναμε ικανοποιημένοι από τις συγκεκριμένες απαντήσεις που λάβαμε και ο μεν Δήμος Ιεράπετρας θα απευθυνθεί στον Οργανισμό «Δήμητρα» για άλλη μια γνωμάτευση, ενώ η Διεύθυνση Δασών θα απευθυνθεί σε άλλο φορέα (ΕΘΙΑΓΕ, ΜΑΙΧ ή άλλο δημόσιο ή ιδιωτικό φυτοπαθολογικό ινστιτούτο) προκειμένου να «διασταυρωθούν» τα αποτελέσματα των αναλύσεων.
ΝΙΚΟΣ ΤΡΑΝΤΑΣ
