Το τελευταίο αντίο είπαν συγγενείς και φίλοι στον Κώστα Γραμματικάκη, εκδότη της εφημερίδας “Μεσόγειο” στο Ηράκλειο, στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά την Κυριακή 6 Μαρτίου.
Ο Γιώργος Μυρισλάκης αποχαιρέτησε τον Κώστα Γραμματικάκη ως αρχισυντάκτης για 33 χρόνια εκ μέρους όλων των εργαζομένων στην ιστορική “Μεσόγειο” με τα ακόλουθα λόγια:
κ. Κώστα – και συγχωρέστε μου την προσφώνηση που δεν συνηθίζεται όμως δεν μπορώ να κάμω αλλοιως αφού επί χρόνια αυτή χρησιμοποιούσαμε όλοι οι εργαζόμενοι στη Μεσόγειο στην όποια αναφορά μας στον εκδότη μας στον φίλο τον αγαπημένο και συνάμα ξεχωριστό άνθρωπο Κώστα Γραμματικάκη που συντετριμμένοι αποχαιρετούμε σήμερα.
“Έφερα τη ζωή μου ως εδώ
Στο σημάδι τούτο που παλεύει.
Πάντα κοντά στη θάλασσα.
Νύχτα στα βράχια επάνω.
Στήθος με στήθος προς τον άνεμο σιγομουρμουρίζω καθώς παραδίδω στην κρίση σας το καινούργιο μου βιβλίο” ανέφερες στο τελευταίο σου βιβλίο “Πλώρες αόρατες”.
Μόνο που σήμερα, αν μου επιτρέψεις να το παραφράσω, παραδιδεσαι στην αιωνιότητα και στην κρίση του Κυρίου που θα σ έχει εκ δεξιών του για τα όσα με αγάπη και πίστη υπηρέτησες άοκνα και πρόσφερες επί δεκαετίες.
Η αγάπη σου προς τη θάλασσα και το ψάρεμα ,πηγή έμπνευσης μετουσιονωταν σε μοναδικά χρονογραφήματα δομημένα με πλουμιστές λέξεις που μόνο εσύ μπορούσες να αποδόσεις.
Έδινες νόημα στη δημοσιογραφία, την οποία υπηρετούσες με πάθος, αξιοπρέπεια και ήθος .
Υπήρξες πρωτοπόρος σε πολλά Ήσουν μια πολυσχιδής προσωπικότητα με πηγαίο χιούμορ που αφήνει σημαντικές παρακαταθήκες στην Κρήτη, το Ηράκλειο και τον επαρχιακό Τυπο.
Όμως κ. Κώστα ήταν ανάγκη να κάμεις τώρα τη δρασκελιά προς την αιωνιότητα; Η γνώμη σου .η θέση σου ,οι απόψεις σου ήταν σήμερα πολύ περισσότερο χρησιμες απ’ ποτέ.
Είναι γεγονός πως η πέννα σου αφύπνιζε συνειδήσεις και υπηρετούσε με τον πλέον αξιόπιστο λόγο την κοινωνία.
Και είμαι βέβαιος πως αν ανατρέξει κανείς στα κατά καιρούς άρθρα σου θα διαπιστώσει πως αντικατροπτιζονται σ αυτά η σημερινή πραγματικότητα με τη διαχρονικότητα που έχουν.
Ξέρω πως δεν σ άρεσαν τα μεγάλα λόγια-ηταν το μόνο απαγορευτικό στην εφημερίδα-μα ούτε και τα μακρόσυρτα κείμενά .
Οπότε τι να προσθέσω ; Μόνο ένα μοναδικό δικό σου κομμάτι ίσως και σε παγκόσμια πρωτοτυπία . Εργοδότης και εργαζόμενοι μαζί μια οικογένεια.
Τώρα από κει ψηλά αγνάντευε την αγαπημένη σου θάλασσα και συνέχισε να περιγράφεις με τον μοναδικό σου τρόπο τα δρώμενα καθώς ο Αριστοτέλης θα τα εικονογραφεί . Και που ξέρεις οι ουράνιες εκδόσεις μπορεί να αγγίξουν τη Γη.
Καλό σου ταξίδι κ. Κώστα μας και ειλικρινή συλλυπητήρια στην σύζυγο σου την κ. Μαρίτα τον γιο σού Γιώργο τη νύφη σου Γωγώ , την εγγονή σου Έρση , τον αδελφό σου Γιώργο και την αδελφή σου Ολγα μα και σε όλη σου την οικογένεια.
Σ ευχαριστούμε θερμά όλοι εμείς που μαζί σου κάναμε ένα υπέροχο ταξίδι για χρόνια στη “Μεσόγειο” για όλα όσα απλόχερα μας πρόσφερες και μας δίδαξες.Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ. Αθάνατος.!
Ο Περιφερειάρχης
Ο Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης που παραβρέθηκε σήμερα στην εξόδιο ακολουθία του Κώστα Γραμματικάκη ανέφερε: «Ο Κωστας Γραμματικάκης με την ευρύτητα του πνεύματός του, με την ιδιαίτερη πένα του για πολλές δεκαετίες υπηρέτησε τη δημοσιογραφία με συνέπεια και υψηλό το αίσθημα του επαγγελματισμού. Ως εκδότης και δημοσιογράφος της Εφημερίδας “Μεσόγειος” άφησε ένα ξεχωριστό και ιδιαίτερο αποτύπωμα στο δημόσιο λόγο. Ο θάνατος του Κώστα Γραμματικάκη μας θλίβει ιδιαίτερα. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του. Αιωνία του η μνήμη».
Ο Δήμαρχος Ηρακλείου
O επικήδειος λόγος που εκφώνησε ο Δήμαρχος Ηρακλείου Βασίλης Λαμπρινός για τον Κώστα Γραμματικάκη:
«Κώστα Γραμματικάκη δες:
η πόλη σου, η πόλη που αγάπησες και τίμησες με το ήθος και το έργο σου μια ολόκληρη ζωή είναι σήμερα εδώ, γύρω σου. Ανέτοιμους μας βρήκες για τον μεγάλο αποχαιρετισμό, ανέτοιμοι είμαστε άλλωστε πάντα μπροστά στην μεγάλη απώλεια. Μια μόνη παρηγοριά υπάρχει. Ότι εκεί που πας σε περιμένει με ανοιχτές αγκάλες ο γυιός σου, ο Αριστοτέλης σου, εκείνος που, όπως είπες, «θρυμμάτισε τον κόσμο σου» φεύγοντας τόσο πρόωρα από κοντά σου. Ότι θα σε περιμένει εκεί ο πατέρας και δάσκαλός σου, και φίλοι σου πολλοί κι αγαπημένοι, ο Μενέλαος ο Παρλαμάς, ο Νίκος Γιανναδάκης, ο Ανδρέας Καλοκαιρινός, όλοι αυτοί που μοιράστηκες μαζί τους στιγμές σπάνιες και πολύτιμες, στόχους και σκέψεις υψιπετείς. Γιατί υπήρξες εκλεκτό μέλος μιας κοινωνίας και μιας γενιάς με σπάνια προσφορά στην ζωή αυτού του τόπου κι άφησες ανεξίτηλη την «σφραγίδα» σου στη νεότερη ιστορία της πόλης μας.
Γαλουχήθηκες σε μια οικογένεια αφοσιωμένη στην δημοσιογραφία –ανδρώθηκες στους χώρους «Μεσογείου», της εφημερίδας που ίδρυσε ο πατέρας σου το 1950 και που ανέλαβες, άξιος διάδοχος, τη διεύθυνσή της 28 χρόνια αργότερα. Σε κέρδισε έκτοτε οριστικά η μάχιμη Δημοσιογραφία και την υπηρέτησες με πάθος και σύνεση, με ειλικρίνεια και πολιτική οξυδέρκεια, με γνώση και βαθύ σεβασμό στην ελληνική γλώσσα. Αναρίθμητα πολιτικά άρθρα, χρονογραφήματα, κείμενα για κάθε είδους θέματα, μας χάρισε η πένα σου. Σε όλα, ξεχώριζε η ευκρίνεια της σκέψης, η ποιότητα του λόγου σου, η ευστοχία της ματιάς σου. Οι πάντες σέβονταν την ευθύτητα και την καθαρότητα της γνώμης σου, ακόμη κι αν είχαν αντίθετες πολιτικές ή κοινωνικές απόψεις. Γι’ αυτό και οι αναγνώστες των κειμένων σου περίμεναν πάντα την φρόνιμη και ξεκάθαρη αποτίμησή σου για τα γεγονότα. Η εντιμότητα με την οποία αντιμετώπισες τη δημόσια ζωή, το πάθος σου για τη γλώσσα ξεχώριζε παντού και πάντα. Και στο δημοσιογραφικό λόγο και στο χώρο της λογοτεχνίας. Τα θαυμάσια κείμενα που μας χάρισες είναι γεμάτα απ’ την απέραντη αγάπη σου για την Ελλάδα και τη θάλασσα. Εκεί που εύρισκες και κρατούσες «ωσάν το Άγιο Δισκοπότηρο, θησαυρούς δυσδιάκριτους από την άρμη» και τον χρόνο.
Η αγάπη και η έγνοια για τον τόπο μας, για την ιστορία, για τον πολιτισμό του, σε συνόδευε παντού. Πολυτιμημένος, πολυβραβευμένος, Πρόεδρος των Ιδιοκτητών Ημερησίων Επαρχιακών Εφημερίδων, ανταποκριτής στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δεν σταμάτησες να προσφέρεις ούτε στιγμή – ένας ευπατρίδης, ένας ακάματος εργάτης του λόγου που έδινε μάχες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό ακόμα και για την Κρητική διατροφή. Ευφυής, με σπάνια παιδεία και απίστευτο χιούμορ, έκανες παντού φίλους. Κι αγαπήθηκες όσο λίγοι.
Δίπλα σου πάντα, σύντροφος και στυλοβάτης. η Μαρίττα. Φτιάξατε μαζί μια θαυμάσια οικογένεια και δυό υπέροχα παιδιά: τον Αριστοτέλη και τον Γιώργο, παιδιά με σπάνιο χαρακτήρα και πολλά χαρίσματα. Η μοίρα, με την απώλεια του πρωτογυιού σας, επιφύλαξε σε όλους σας μια αξεπέραστη οδύνη. Γι’ αυτό και τούτη την ώρα η σκέψη μου στέκει σε κείνους που πρέπει σήμερα να διαχειριστούν και τη δική σου απώλεια. Στη σύντροφο της ζωής σου, τον γυιό σου, τον δίδυμο αδελφό σου, στους συγγενείς, και τους φίλους σου. Θέλω να ξέρουν πως θα είμαστε δίπλα τους και να ευχηθώ εγκαρτέρηση και δύναμη ψυχής. Ας τους παρηγορεί η σκέψη πως το έργο σου, το χαμόγελο και η γλυκύτητα της ψυχής σου δεν μπορούν να ξεχαστούν.
Αγαπημένε φίλε, αγαπημένε εξάδελφε,
Προσωπικά, αλλά και εκ μέρους του Δήμου Ηρακλείου, σ’ ευχαριστώ για όσα μας πρόσφερες. Καλό ταξίδι και καλή αντάμωση με κείνους που σε περιμένουν».
