Το κρητικό ελαιόλαδο, αν και παραμένει προϊόν κορυφαίας ποιότητας, βρίσκεται φέτος σε δύσκολη θέση. Χιλιάδες τόνοι μένουν αδιάθετοι σε δεξαμενές συνεταιρισμών και παραγωγών, καθώς η αγορά είναι «παγωμένη» και οι τιμές χαμηλότερες από τις προσδοκίες.
Αίσθηση μας προκάλεσε η πρόσφατη πληροφορία ότι για το φημισμένο ελαιόλαδο της Κριτσάς δεν κατατέθηκε καμία προσφορά, γεγονός που δείχνει το πόσο δύσκολη είναι φέτος η αγορά του κρητικού ελαιολάδου.
Βασικές αιτίες της σταθερότητας θεωρούνται η μεγάλη εξάρτηση από τις χύμα εξαγωγές προς την Ιταλία, το αυξημένο κόστος παραγωγής, η πίεση από ελαιόλαδα τρίτων χωρών, όπως η Τυνησία, αλλά και η απουσία ενιαίας εθνικής στρατηγικής για το προϊόν. Κάθε φορά που οι Έλληνες παραγωγοί ή συνεταιρισμοί προσπαθούν να πετύχουν υψηλότερες τιμές, οι μεγάλοι αγοραστές έχουν τη δυνατότητα να αναζητήσουν ελαιόλαδο από άλλες χώρες, ασκώντας έτσι μεγάλη πίεση στην ελληνική αγορά. Επιπλέον, όταν το ελαιόλαδο φεύγει χύμα χάνει την ισχυρή κρητική ταυτότητά του, ο παραγωγός εισπράττει μικρότερο μερίδιο, ενώ τα μεγαλύτερα οφέλη καταλήγουν σε ξένες επιχειρήσεις.
Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι απλώς να πετύχουν οι παραγωγοί μια καλύτερη τιμή. Είναι να αλλάξει συνολικά το μοντέλο γύρω από το κρητικό ελαιόλαδο: να ενισχυθεί η τυποποίηση, να αποκτήσουν δύναμη τα ελληνικά σήματα, να ανοίξουν νέες αγορές, να συνεργαστούν περισσότερο οι παραγωγοί και να υπάρξει, επιτέλους, μια σταθερή εθνική πολιτική για το προϊόν.
Η φετινή παραγωγή ελαιολάδου προβλέπεται να είναι αρκετά καλή! Βεντέμα λένε ότι θα έχουμε! Κάποια ελαιόδεντρα έχουν αρχίσει ήδη να γέρνουν από το βάρος των ελιών! Οπότε, λάδι για να τρώμε θα έχουμε, αλλά η τιμή μπορεί να υποχωρήσει ακόμα περισσότερο.
ΛΕΩΝ. Κ.
